Aegla platensis
Alpheus microrhynchus
Armases cinereum
Armases roberti
Asselus aquaticus
Astacoides madagascarensis
Astacopsis franklinii
Astacopsis gouldi
Astacus astacus
Astacus leptodactylus
Atya gabonensis
Atya margaritacea
Atya scabra
Atyaephyra desmaresti
Atyaephyra desmarestii stankoi
Atyoida pilipes
Atyopsis moluccensis
Austropotamobius pallipes
Austropotamobius torrentium
Barbicambarus cornutus
Cambarellus chapalanus
Cambarellus diminutus
Cambarellus montezumae lermensis
Cambarellus montezumae montezumae
Cambarellus patzcuarensis
Cambarellus puer
Cambarellus schmitti
Cambarellus shufeldtii
Cambarellus zempoalensis
Cambaroides dauricus
Cambaroides japonicus
Cambaroides schrenkii
Cambarus acuminatus
Cambarus bartonii
Cambarus brachydactylus
Cambarus conosaugaensis
Cambarus coosae
Cambarus deweesae
Cambarus diogenes
Cambarus distans
Cambarus dubius
Cambarus englishi
Cambarus friaufi
Cambarus gentryi
Cambarus girardianus
Cambarus grysoni
Cambarus halli
Cambarus hamulatus
Cambarus hiwasseensis
Cambarus hubbsi
Cambarus latimanus
Cambarus ludovicianus
Cambarus maculatus
Cambarus manningi
Cambarus ortmanni
Cambarus pyronotus
Cambarus rusticiformis
Cambarus speciosus
Cambarus striatus
Cambarus tenebrosus
Cambarus thomai
Cambarus tuckasegee
Candidiopotamon amamense
Candidiopotamon okinawense
Candidiopotamon rathbunae
Caridina atyoides
Caridina babaulti
Caridina brachydactyla
Caridina brachydactyla var. red
Caridina breviata
Caridina brevicarpalis brevicarpalis
Caridina cantonensis
Caridina celebensis
Caridina cf. appendiculata
Caridina cf. propinqua
Caridina endehensis
Caridina gracilipes
Caridina gracilirostris
Caridina japonica
Caridina kempi
Caridina longirostris
Caridina mertoni
Caridina nilotica
Caridina serrata
Caridina serratirostris
Caridina simoni
Caridina sp. “Sulawesi Bee”
Caridina sp.2
Caridina sumatrensis
Caridina temasek
Caridina typus
Caridina villadolidi
Caridina weberi
Caridina williamsi
Cherax albertisii
Cherax blue moon
Cherax cainii
Cherax cartalacoolah
Cherax crassimanus
Cherax cuspidatus
Cherax destructor
Cherax dispar
Cherax holthuisi
Cherax lorentzi
Cherax monticola
Cherax papuanus
Cherax peknyi
Cherax preissii
Cherax punctatus
Cherax quadricarinatus
Cherax quinquecarinatus
Cherax robustus
Cherax rotundus
Cherax rynchotus
Cherax sp.5
Cherax sp.6
Cherax sp.7
Corbicula fluminea
Desmocaris trispinosa
Dikerogammarus villosus
Dilocarcinus septemdentatus
Dugastella valentina
Engaeus cymus
Engaeus fossor
Engaeus hemicirratulus
Euastacus armatus
Euastacus australasiensis
Euastacus bispinosus
Euastacus claytoni
Euastacus diversus
Euastacus fleckeri
Euastacus setosus
Euastacus sulcatus
Euastacus valentulus
Euastacus yarraensis
Euryrhynchus amazoniensis
Gecarcinus ruricola
Geothelphusa albogilva
Geothelphusa ancylophallus
Geothelphusa aramotoi
Geothelphusa bicolor
Geothelphusa cinerea
Geothelphusa dehaani
Geothelphusa eurysoma
Geothelphusa exigua
Geothelphusa ferruginea
Geothelphusa gracilipes
Geothelphusa levicervix
Geothelphusa marmorata
Geothelphusa minei
Geothelphusa miyakoensis
Geothelphusa nanao
Geothelphusa olea
Geothelphusa pingtung
Geothelphusa sakamotoana
Geothelphusa tali
Geothelphusa taroko
Geothelphusa tawu
Geothelphusa tenuimana
Lancaris kumariae
Lancaris singhalenisis
Macrobrachium acanthurus
Macrobrachium agwi
Macrobrachium americanum
Macrobrachium assamense assamense
Macrobrachium australiense
Macrobrachium brasiliense
Macrobrachium carcinus
Macrobrachium cf. horstii
Macrobrachium crenulatum
Macrobrachium dayanum
Macrobrachium digueti
Macrobrachium eriocheirum
Macrobrachium faustinum
Macrobrachium forcipatum
Macrobrachium hankocki
Macrobrachium heterochirus
Macrobrachium idae
Macrobrachium idella
Macrobrachium johnsoni
Macrobrachium kempi
Macrobrachium kulsiense
Macrobrachium lamarrei lamarrei
Macrobrachium lanatum
Macrobrachium lar
Macrobrachium latidactylus
Macrobrachium malayanum
Macrobrachium neglectum
Macrobrachium occidentale
Macrobrachium olfersii
Macrobrachium rosenbergii
Macrobrachium tenellum
Macrobrachium tolmerum
Macrobrachium vollenhovenii
Melanopsis tricarinata
Micratya poeyi
Nanhaipotamon formosanum
Neocaridina denticulata sinensis
Neocaridina palmata
Neocaridna cf. zhangjiajiensis
Orconectes barranensis
Orconectes bisectus
Orconectes compressus
Orconectes durelli
Orconectes erichsonianus
Orconectes forceps
Orconectes harrisoni
Orconectes holti
Orconectes illinoiensis
Orconectes immunis
Orconectes indianensis
Orconectes kentuckiensis
Orconectes lancifer
Orconectes limosus
Orconectes longidigitus
Orconectes luteus
Orconectes medius
Orconectes mirus
Orconectes neglectus chaenodactylus
Orconectes neglectus neglectus
Orconectes placidus
Orconectes propinquus
Orconectes punctimanus
Orconectes quadruncus
Orconectes rhoadesi
Orconectes rusticus
Orconectes spinosus
Orconectes vallidus
Orconectes virilis
Orconectes williamsi
Pacifastacus fortis
Pacifastacus leniusculus
Palaemon concinnus
Palaemonetes antennarius
Palaemonetes argentinus
Palaemonetes ivonicus
Palaemonetes zariquieyi
Paracaridina sp.
Parastacus nicoletti
Parastacus pilimanus
Parastacus pugnax
Potamalpheops sp.
Potamon fluviatile
Potamon potamios
Potamonautus orbitospinus
Potimirim potimirim
Potimirin americana
Procambarus ablusus
Procambarus acanthophorus
Procambarus acutissimus
Procambarus acutus acutus
Procambarus advena
Procambarus alleni
Procambarus ancylus
Procambarus apalachicolae
Procambarus barbatus
Procambarus bivittatus
Procambarus blandingii
Procambarus bouvieri
Procambarus braswelli
Procambarus cabballeroi
Procambarus capilatus
Procambarus catemacoensis
Procambarus clarkii
Procambarus clemmeri
Procambarus cubensis
Procambarus cuetzalanae
Procambarus curdi
Procambarus dupratzi
Procambarus echinatus
Procambarus econfinae
Procambarus elegans
Procambarus enoplosternum
Procambarus epicyrtus
Procambarus erichsoni
Procambarus erytropus
Procambarus evermanni
Procambarus fallax
Procambarus ferrugineus
Procambarus geodytes
Procambarus gibbus
Procambarus gracilis
Procambarus hagenianus
Procambarus hoffmani
Procambarus hubelli
Procambarus hybus
Procambarus kilbyi
Procambarus leonensis
Procambarus llamasi
Procambarus lophotus
Procambarus lunzi
Procambarus mancus
Procambarus mexicanus
Procambarus milleri
Procambarus niveus
Procambarus oaxacae redelli
Procambarus paeninsulanus
Procambarus pictus
Procambarus pubescens
Procambarus pycnogonopodus
Procambarus pygmaeus
Procambarus riojai
Procambarus rodriguezi
Procambarus rogersi campestris
Procambarus seminolae
Procambarus spiculifer
Procambarus strenti
Procambarus teziutlanensis
Procambarus toltecae
Procambarus troglodytes
Procambarus vasquezae
Procambarus versutus
Procambarus vioscai
Procambarus xochitlanae
Procambarus youngi
Procambarus zihuateutlensis
Pseudograpsus intermedius
Pseudosesarma crassimanum
Pseudosesarma moeschi
Ryukyum yaeyamense
Samastacus spinifrons
Sartorina spinigera
Sesarma curacaoense
Sesarma reticulatum
Stenomelania torulosa
Thaiphusa sirikit
Theodoxus danubialis
Theodoxus sp.
Triops cancriformis
Triops sp. Colorado
Triops sp. Namibia
Triops sp.Mongolei
Triops sp.Südafrika
Triops.sp. Andalusien
Triops.sp. Australien
Uca annulipes
Uca burgersi
Uca capricornis
Uca coarcata
Uca crassipes
Uca dampieri
Uca dussumieri
Uca ecuadoriensis
Uca elegans
Uca flammula
Uca forcipata
Uca lactea perplexa
Uca minax
Uca mjobergi
Uca paradussumieri
Uca pugilator
Uca pugnax
Uca signata
Uca sp.
Uca speciosa
Uca tangeri
Uca tetragonon
Uca vocans
Uca vomeris
Valdivia camerani
Virilastacus araucanius
Xiphocaris elongata

นิดๆ หน่อยๆ เกี่ยวกับกุ้งเครย์ฟิช

กุ้งสโนว์ไวท์ Snow white กุ้งสีขาวล้วนทั้งตัว | กุ้งไบร์ทออเรนจ์ Bright Orange กุ้งสีส้มล้วนทั้งตัว กุ้งบางตัวมีสีส้มจนแดง | กุ้งพีช Peach Crayfish กุ้งสีออกชมพู หรือโอรส คล้ายเปลือกไข่ไก่ หรือออกไปทางลูกพีช | กุ้งบลูสปอต Blue Spot Crayfish กุ้งสีฟ้า สายพันธุ์ก้ามหนาม | กุ้งบลูล็อบสเตอร์ Blue Lobster Crayfish กุ้งสีฟ้า ออกเข้ม สายพันธุ์ก้ามเรียบหนา | กุ้งเรนโบว์ Rainbow Crayfish กุ้งสีคล้ายรุ้ง มีสีหลากหลาย ออกไปทางม่วงน้ำเงิน เป็นส่วนใหญ่ อยู่ในตระกูลเดียวกันกับ กุ้งก้ามเรียบหนา | กุ้งบลูอัลเลนี่ Blue Allenni Crayfish P. กุ้งสีน้ำเงิน สายพันธุ์ก้ามหนาม | กุ้งมาเบิล Marble Crayfish ใช้เรียกกุ้งลูกผสม สีเหมือนหินอ่อน แบ่งออกเป็นหลายโทน เช่น โทนน้ำตาลแดง โทนเขียว โทนสีเทา และอื่นๆ | กุ้งบลูเพิร์ล Blue Pearl Crayfish กุ้งสีน้ำเงินสวยงาม สายพันธุ์ก้ามเรียบ โตช้ากว่า กุ้งบลูอัลเลนี่ แต่มีอายุยืนกว่า | กุ้งม้าลาย Zebra Cherax sp. กุ้งในตระกูลก้ามเรียบหนา ลำตัวมีพื้นสีเข้ม ลายแถบยาวพาดขวาง คล้ายลักษณะม้าลาย | กุ้งบลูมูน หรือ โอเชียนบลู Blue Moon / Ocean Blue กุ้งเครย์ฟิชสายพันธุ์ก้ามเรียบ สีเข้มน้ำเงินทะเล มีลายพาดที่สันก้าม

>> ไฟลั่มรอง (ชีววิทยา)   Crustacea
>> จำพวก  Malacostraca
>> ลำดับขั้น  Decapoda

>> หน่วยย่อย :  ASTACIDEA  Latreille, 1802

* วงศ์ :  ASTACOIDEA   Latreille, 1802-1803
o ตระกูล :  ASTACIDAE   Latreille, 1802-1803
+ สกุล:  Astacus   Fabricius, 1775
+ สกุล:  Austropotamobius   Skorikov, 1908
+ สกุล:  Pacifastacus   Bott, 1950
>> สกุลรอง:  Hobbsastacus   Bouchard, 1978b
>> สกุลรอง:  Pacifastacus   Bott, 1950
o ตระกูล:  CAMBARIDAE   Hobbs, 1942a
+ ตระกูลรอง:  CAMBARELLINAE   Laguarda, 1961
>> สกุล:  Cambarellus   Ortmann, 1905c
* สกุลรอง:  Cambarellus   Ortmann, 1905c
* สกุลรอง:  Dirigicambarus   Fitzpatrick, 1983a
* สกุลรอง:  Pandicambarus   Fitzpatrick, 1983a
+ ตระกูลรอง:  CAMBAROIDINAE   Villalobos, 1955
>> สกุล:  Cambaroides   Faxon, 1884
+ ตระกูลรอง:  CAMBARINAE   Hobbs, 1942a
>> สกุล:  Barbicambarus   Hobbs, 1969b
>> สกุล:  Bouchardina   Hobbs, 1977c
>> สกุล:  Cambarus   Erichson, 1846
* สกุลรอง:  Aviticambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Cambarus   Erichson, 1846
* สกุลรอง:  Depressicambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Erebicambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Exilicambarus   Bouchard & Hobbs, 1976
* สกุลรอง:  Hiaticambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Jugicambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Lacunicambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Puncticambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Veticambarus   Hobbs, 1969b
>> สกุล:  Distocambarus   Hobbs, 1981
* สกุลรอง:  Distocambarus   Hobbs, 1981
* สกุลรอง:  Fitzcambarus   Hobbs, 1983
>> สกุล:  Fallicambarus   Hobbs, 1969b
* สกุลรอง:  Creaserinus   Hobbs, 1973a
* สกุลรอง:  Fallicambarus   Hobbs, 1969b
>> สกุล:  Faxonella   Creaser, 1933b
>> สกุล:  Hobbseus   Fitzpatrick & Payne, 1968
>> สกุล:  Orconectes   Cope, 1872
* สกุลรอง:  Billecambarus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Buannulifictus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Crockerinus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Faxonius   Ortmann, 1905c
* สกุลรอง:  Gremicambarus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Hespericambarus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Orconectes   Cope, 1872
* สกุลรอง:  Procericambarus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Rhoadesius   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Tragulicambarus   Fitzpatrick, 1987a
* สกุลรอง:  Trisellescens  Bouchard & Bouchard (1995)
>> สกุล:  Procambarus   Ortmann, 1905d
* สกุลรอง:  Acucauda   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Austrocambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Capillicambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Girardiella   Lyle, 1938
* สกุลรอง:  Hagenides   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Leconticambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Lonnbergius  Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Mexicambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Ortmannicus   Fowler, 1912
* สกุลรอง:  Paracambarus   Ortmann, 1906a
* สกุลรอง:  Pennides   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Procambarus   Ortmann, 1905d
* สกุลรอง:  Remoticambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Scapulicambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Tenuicambarus   Hobbs, 1972a
* สกุลรอง:  Villalobosus   Hobbs, 1942a
>> สกุล:  Troglocambarus   Hobbs, 1942a
* วงศ์:  PARASTACOIDEA   Huxley, 1879
o ตระกูล:  PARASTACIDAE   Huxley, 1879
+ สกุล:  Astacoides   Guérin-Ménéville, 1839
+ สกุล:  Astacopsis   Huxley, 1878
+ สกุล:  Cherax   Erichson,  1846
+ สกุล:  Engaeus   Erichson, 1846
+ สกุล:  Engaewa   Riek, 1967
+ สกุล:  Euastacus   Clark, 1936
+ สกุล:  Geocharax   Clark, 1936
+ สกุล:  Gramastacus   Riek, 1972
+ สกุล:  Paranephrops   White, 1842
+ สกุล:  Parastacoides  (Erichson, 1946)
+ สกุล:  Parastacus   Huxley, 1879
+ สกุล:  Samastacus   Riek, 1971
+ สกุล:  Tenuibranchiurus   Riek, 1951
+ สกุล:  Virilastacus   Hobbs 1991

เห็นชัดกว่า เร้าใจกว่า ตื่นเต้นกว่ารูปภาพกุ้งเครย์ฟิชลอกคราบ เพราะนี่ มาเคลื่อนไหวกันให้เห็นๆ เหมือนลอกคราบให้ดูกันตรงหน้า

แต่ ก่อน “กุ้งแคระ” ถูกนำมาเลี้ยงเพื่อช่วยในการจัดการปัญหาเรื่องตะไคร่ในตู้ไม้น้ำ ปัจจุบันด้วยความหลากหลายทางสายพันธุ์ของกุ้งแคระ มีสีสันสวยงามทำให้เกิดความสนใจในการนำกุ้งแคระมาเลี้ยงเป็นกุ้งสวยงามในตู้ ปลา นอกจากนั้นยังพบว่ากุ้งแคระบางชนิดสามารถขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว

จาก การสำรวจกุ้งแคระสวยงามที่มีจำหน่ายในบ้านเราในขณะนี้ ได้แก่ กุ้งเชอร์รี่, กุ้งยาโมโตะ, กุ้งบลู, กุ้งพาล์มาต้า, กุ้งไทเกอร์, กุ้งบี, กุ้งเรดบี, กุ้งส้ม, กุ้งเหลือง, กุ้งซอมบี้, กุ้งเรดโนส, และกุ้งกรีน เป็นต้น โดยเฉพาะกุ้งกรีนหาได้ยากมาก

คุณ จรูญศักดิ์ อินทโน ชาวจังหวัดสระบุรี บอกว่าการเลี้ยงกุ้งแคระสวยงามไม่ยุ่งยากไปกว่าการเลี้ยงปลาทอง ปัจจุบันกุ้งแคระจำพวก กุ้งเชอร์รี่, กุ้งบลู, กุ้งพาล์มาต้า ฯลฯ เพาะพันธุ์ได้ไม่ ยาก (กุ้งเชอร์รี่เพาะเลี้ยง ง่ายและขยายพันธุ์เร็วที่สุด) คุณจรูญศักดิ์ได้บอกถึงหลักการเลี้ยงกุ้งแคระกว้าง ๆ ว่า ดูแลน้ำที่ใช้ในการเลี้ยงไม่ให้มีคลอรีนมากเกินไป จัดตู้เลี้ยงกุ้งแคระให้ดูเป็นธรรมชาติโดยใช้ชวามอส หรือจาว่ามอส อาหารที่ใช้เลี้ยงกุ้งแคระใช้อาหารปลาชนิดจมหรืออาหารกุ้งกุลาดำและเสริม ด้วยแคลเซียมโดยใช้ลิ้นทะเลขูดเป็นผง ๆ มีข้อควรระวังพิเศษ  สำหรับการเลี้ยงกุ้งเรดบี, กุ้งแบล็กบี และกุ้งไทเกอร์ ชอบอาศัยอยู่ในน้ำค่อนข้างเย็น จะต้องอาศัยเครื่องทำความเย็นและระบบกรองที่ดี จากที่ได้กล่าวมาแล้วในข้างต้นว่ากุ้งเชอร์รี่เลี้ยงง่ายที่สุด ดังนั้นมือใหม่ที่เริ่มเลี้ยงกุ้งแคระควรจะเริ่มจากการเลี้ยงกุ้งเชอร์รี่ หลายคนบอกว่ากุ้งเชอร์รี่เลี้ยงในบ่อปูน กินตะไคร่น้ำ ให้โดนแดดตอนเช้าบ้างและให้อาหารเสริม เพียงครั้งคราวเท่านั้น ลำตัวสีจะแดงสดและให้ลูกดกมาก คุณจรูญศักดิ์ได้บอกถึงวิธีการแยกเพศกุ้งแคระด้วยการ    สังเกตสรีระของกุ้ง ถ้าเป็นตัวผู้จะค่อนข้างเรียว ๆ หน่อย ตัวเมียลำตัวจะใหญ่และกลมกว่า (เนื่องจากมีถุงท้องที่ด้านล่าง) ส่วนด้านหลังค่อนไปทางหัวของตัวเมียจะมีสีเหลือง ๆ หน่อย

ตู้ที่จะใช้เลี้ยงกุ้งแคระสวยงามควรจะมีขนาดใหญ่และมีพรรณไม้น้ำ ถึงแม้กุ้งแคระจะมีตัวเล็กแต่ชอบว่ายน้ำไปมา ควรจะใช้ตู้ขนาด 24 นิ้วขึ้นไป จะต้องขยันดูแลเปลี่ยนน้ำบ่อย ๆ ในการเปลี่ยนน้ำควรเปลี่ยนประมาณ 20-30% และไม่ปล่อยกุ้งแคระลงจนแน่นตู้เกินไป ในตู้เลี้ยงกุ้งแคระควรมีวัสดุรองพื้น เช่น ดินภูเขาไฟ กรวดไม้น้ำ หินลูกรัง ฯลฯ นำมาล้างให้สะอาดก่อนใช้รองพื้น กุ้งแคระทุกสายพันธุ์จะอยู่ได้ดีและรู้สึกว่าปลอดภัยเพียงพอก็ต่อเมื่อมีที่ ให้หลบภัย มอสจะเป็นทั้งที่หลบภัยและแหล่งอาหารของกุ้ง ธรรมชาติอย่างหนึ่งที่ผู้เลี้ยงจะต้องพบเห็นของกุ้งแคระคือการลอกคราบ ระหว่างการลอกคราบกุ้งจะอ่อนแอมาก ดังนั้นที่หลบภัยจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง

เรียบเรียงโดย คุณทวีศักดิ์ ชัยเรืองยศ

กุ้งเชอร์รี่นั้นสำหรับตัวผู้จะมีรูปร่างปราดเปรียวและขนาดเล็กเมื่อเปรียบ เทียบกับตัวเมียซึ่งขนาดลำตัวที่หนาและใหญ่และมีสีแดงเข้มกว่าตัวผู้ โดยปกติกุ้งที่แข็งแรงนั้นจะใช้เวลาเดินหาอาหารตามบริเวณใต้พื้นแม่น้ำหรือ พื้นตู้ปลาตลอดเวลาซะเป็นส่วนใหญ่ แต่จะหลบอยู่ตามซอกขอนไม้หรือตามหลืบมุมอยู่เฉยๆ เวลาจะลอกคราบ กุ้งเชอร์รี่นั้นชอบน้ำที่มีสภาพเป็นกรดอ่อนๆ ที่ pH 6-7 แต่ก็สามารถเลี้ยงในสภาพน้ำที่มีความเป็นด่างเล็กน้อยได้เช่นเดียวกัน เนื่องจากกุ้งเชอร์รี่สามารถปรับตัวสำหรับอาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาวะต่างจาก เดิมไม่มากนัก ได้ค่อนข้างดี แต่ถ้าหากเมื่อมีการผสมจนสามารถแพร่พันธุ์ได้แล้วลูกกุ้งนั้นกลับชอบน้ำที่ มีสภาพกระด้างและมีความเป็นด่างมากกว่าตัวเจริญวัย ในการเลี้ยงในตู้ปลาทั่วๆ ไปนั้นสามารถเลี้ยงด้วยน้ำกรองหรือน้ำประปาที่พักไว้ 2-3 วัน เพื่อให้คลอรีนระเหยออกไป หรืออาจจะด้วยน้ำ RO ก็ดี แต่มีข้อเสียคือสิ้นเปลือง

ในการเพาะและแพร่พันธุ์ของกุ้งชนิดนี้สามารถทำได้โดยไม่ยาก แต่ถ้าต้องการพื้นที่ที่เพียงพอและไม่ถูกรบกวนจากสัตว์ชนิดอื่นหรือกุ้งแคระ ด้วยกันมากนัก ตะไคร่หรือสาหร่ายและมอสก็เป็นส่วนสำคัญสำหรับนำใช้เป็นอาหารเมื่อลูกกุ้ง เกิดมา อีกทั้งยังใช้เป็นที่หลบซ่อนของลูกกุ้งได้เป็นอย่างดีอีกด้วย เมื่อกุ้งตัวเมียเริ่มมีตั้งท้องและมีไข่อยู่บริเวณใต้ท้องนั้น ในช่วงนี้หากมีอะไรรบกวน กุ้งตัวเมียจะสลัดไข่ทิ้งไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรระวัง ซึ่งระยะเวลาที่กุ้งตัวเมียอุ้มไข่อยู่นั้นจะใช้เวลาประมาณ 2-3 สัปดาห์ในการฟัก ซึ่งในระหว่างนี้ลูกกุ้งก็จะค่อยพัฒนารูปร่างไปตามระยะเวลาจนกระทั่งประมาณ สัปดาห์ที่ 3 ลูกกุ้งเชอร์รี่ก็จะฟักออกมาจากไข่ จะไปหลบอยู่ตามพืชน้ำหรือตามพื้นมอส ซึ่งใช้เป็นที่พื้นที่อยู่อาศัยและอาหาร รวมทั้งเป็นสถานที่สำหรับเจริญเติบโตของตัวลูกกุ้งเองไปในตัวอีกด้วย

สิ่งที่จำเป็นสำหรับกุ้งแคระเชอร์รี่ในการเลี้ยง คือตู้เลี้ยงปลาสวยงาม ถ้าอยากจะเลี้ยงหลายพันธุ์ หลายตัว และเพื่อให้ไม่อึดอัดมากจนเกินไปนัก ควรจะใช้ตู้ 18 นิ้วขึ้นไป ใช้กรวดแม่น้ำรองพื้น ปลูกไม้น้ำตามความต้องการหรือถ้ารองพื้นอยากจะใช้ซับสเตรทแบบอื่นก็มีให้ เลือกมากมายในท้องตลาด กรองแขวนหรือกรองอื่นๆ โคมไฟ และออกซิเจน แต่จะไม่ใส่กได้ เท่านี้ก็สามารถเริ่มเลี้ยงกุ้งแคระสีแดงชื่อ กุ้งเชอรี่ ได้แล้ว

ข้อมูลน่ารู้ เกี่ยวกับกุ้งเชอรี่

ชื่อสามัญ : Red Cherry Shrimp
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Neocaridina denticulata sinensis (red)
ชื่อไทย : กุ้งเชอรี่

การดูเพศกุ้งเชอรี่

- กุ้งเชอรี่ตัวผู้
ตัวผู้จะมีขนาดเล็กและเพรียวกว่าตัวเมีย สีสรรจะอ่อนกว่าตัวเมีย ออกใสๆ หัวจะแหลมเรียว

- กุ้งเชอรี่ตัวเมีย
โดยส่วนใหญ่แล้วกุ้งตัวเมียจะมีขนาดใหญ่และอวบกว่าตัวผู้ สีสดกว่า ซึ่งจะสังเกตแยกเพศได้ยากเมื่อกุ้งเชอรี่มีขนาดเล็ก

กุ้ง ตัวเล็กๆ สวยงามเหล่านี้ เป็นที่ถูกตาสะกดใจด้วยสีสันของลำตัวที่สดใสงดงาม ซึ่งในปัจจุบันมีการคัดแยกสายพันธ์กุ้งแคระได้มากกว่า 150 สายพันธุ์ แต่ถ้านับเฉพาะกุ้งแคระที่พบได้ในแหล่งน้ำธรรมชาติแล้ว คงมีไม่ก 10 ชนิดเท่านั้น เพราะกุ้งแคระที่มีสีสันสวยงามส่วนใหญ่ เกิดจากากรคัดเลือกสายพันธุ์ (selective breeding) โดยมนุษย์ทั้งสิ้น

นัก เลี้ยงกุ้งสวยงามในต่างประเทศที่มีความสนใจในสัตว์น้ำตัวน้อยเหล่านี้ นำบรรดากุ้งแคระทั้งหลายมาขยายพันธุ์ขึ้นในที่เลี้ยง และพัฒนาสายพันธุ์ให้มี สีสันลวดลายสวยงามมากขึ้นในปัจจุบัน

กุ้ง แคระในธรรมชาตินั้น จะมีถิ่นกำเนิดอยู่ในโซนทวีปเอเชียตะวันออก เช่น จีน ไต้หวัน ญี่ปุ่น และทางเอเชียใต้ อย่างอินเดีย และศรีลังกา รวมถึงประเทศไทยของเรา ก็มีการค้นพบกุ้งแคระในธรรมชาติด้วยเช่นกัน

ตัวอย่างชื่อสายพันธุ์กุ้งแคระที่นิยมเลี้ยง

กุ้งเชอรี่ กุ้งไทเกอร์ กุ้งยามาโตะ กุ้งกรีน กุ้งบลู

Black forest shrimp , Cherry shrimp , White Spotted Pearl Shrimp , orange halo shrimp , Tiger Algae Eating Shrimp , Blue Buddha Shrimp , Taiwan Ghost shrimp , Brazilian Yellow-Belly Grass Shrimp , Purple Zebra , Neocaridina palmata , Malaysian Rainbow Shrimp , White Spotted Pearl Shrimp , Blue Zebra , RED BEE SHRIMP (Cystal Red Shrimp) , Colors type of Caridina babaulti , Caridina williamsi , Caridina temasek , Red Nose shrimp , Potimirim potimirim , Caribbean Dwarf Filter Shrimp , Chinese Zebra Shrimp , Snowball shrimp , Ninja shrimp , Bumble bee shrimp , Bee shrimp , Blue shrimp , Green shrimp , Tiger shrimp , Yamato shrimp , Yellow Shrimp

ตู้เลี้ยง
ขนาดตู้ที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงกุ้งแคระนั้น ก็ไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัวอะไร ตู้ใบเล็กๆ ขนาดเพียงไม่กี่นิ้วก็สามารถเลี้ยงกุ้งแคระได้ แต่ควรระวังเรื่องคุณภาพของน้ำ และการระบายอากาศ หรืออาจจะเลี้ยงในตู้ไมน้ำนาโนอันทันสมัย ทรงลูกบาศก์ขนาด1ฟุต ตกแต่งด้วยพรรณไม้น้ำสวยงาม ก็กำลังเป็นที่นิยม

ตู้ เลี้ยงที่มีขนาดใหญ่ก็ค่อนข้างเหมาะสม เพราะว่าตู้เลี้ยงจะมีปริมาตรน้ำมากพอที่จะรองรับปริมาณของเสีย รักษาค่าต่างๆ ของน้ำ และช่วยพยุงอุณหภูมิของน้ำ ไม่ให้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนเกินไป เพราะกุ้งแคระนั้นค่อนข้างไวต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของ อุณหภูมิ และค่าต่างๆ ในน้ำ์

การเลี้ยงในตู้ใบเล็กจึงเสี่ยงต่อการ เปลี่ยนแปลงของคุณภาพน้ำ และอุณหภูมได้มากกว่าิ เป็นเหตุให้กุ้งแคระอ่อนแอและตายได้ง่าย กุ้งแคระส่วนมากชอบค่า pH เป็นกรดอ่อนๆ โดยค่า pH จะอยู่ที่ประมาณ 6.5-7 ซึ่งการใส่ขอนไม้ลงไปในตู้เลี้ยงอาจจะช่วยเรื่องค่า pH ได้ และขอนไม้ยังเป็นแหล่งอาหารของกุ้งแคระด้วย

ใน ธรรมชาติแล้วกุ้งแคระเหล่านี้ จะอาศัยอยู่ตามลำธารของน้ำตกสูง ที่ตั้งอยู่ตามทำเลค่อนข้างห่างไกล ซึ่งความบริสุทธิ์ของน้ำยังปลอดภัยจากมลพิษในเมือง ด้วยเหตุที่แหล่งอยู่อาศัยตามธรรมชาตินั้นห่างไกลจากทะเล จึงทำให้กุ้งแคระเหล่านี้ไม่โปรดปรานความเค็มเอาเสียเลย ดังนั้นผู้เลี้ยงจึงไม่ควรใส่เกลือลงในตู้เลี้ยงกุ้งแคระ

การตกแต่งตู้เลี้ยง
ในตู้เลี้ยงกุ้งแคระ ควรจะมีพืชน้ำบ้างเพื่อให้เป็นที่หลบซ่อนสำหรับพ่อแม่กุ้ง และเป็นที่หลบภัยสำหรับตัวอ่อนไว้สักหน่อย พืชน้ำที่นิยมใช้กันคือชวามอส กุ้งแคระนั้นชอบชวามอสมาก เพราะเป็นทั้งที่หลบซ่อนและเป็นอาหารโปรดด้วย กุ้งมักจะไปเกาะเก็บกินอาหารตามดงชวามอส ชวามอสที่ขายกันเป็นขอนๆมาใส่เลยก็สะดวกดี หรือจะซื้อแบบที่เป็นขยุยๆ หรือเป็นแผ่นมาตกแต่งตู้เลี้ยงก็ได้ การใส่ขอนไม้ลงไปในตู้เลี้ยงนั้นจะช่วยเรื่องสภาพน้ำที่เป็นกรดอ่อนๆ และเป็นแหล่งอาหารอย่างดีสำหรับกุ้งแคระ

ระบบกรอง
ระบบ กรองนั้นค่อนข้างจำเป็นมากสำหรับการเลี้ยงกุ้งแคระ เพราะว่าเมื่อคุณภาพน้ำเริ่มลดต่ำลง กุ้งแคระจะตายได้ง่ายและรวดเร็วมาก เนื่องจากกุ้งแคระนั้นsensitiveต่อปริมาณแอมโมเนียไนเตรทและไนไตรท์อย่างที่ สุด ระบบกรองอาจจะใช้กรองแขวนหลังตู้ เลือกซื้อให้มีปริมาณน้ำหมุนเวียนพอดีกับความจุของตู้ แต่อย่าให้มีกระแสน้ำที่รุนแรงเกินไปเพราะอาจจะกลายเป็นวันน้ำวนสำหรับกุ้ง น้อยๆได้ ระบบกรองข้างนั้นก็สามารถใช้ได้ เพราะกุ้งแคระนั้นจะเป็นกุ้งที่ค่อนข้างชอบเกาะกับกรวดทรายรองตู้ หรือกิ่งไม้ขอนไม้ และพรรณไมน้ำ ไม่ค่อยว่ายไปในกรองข้าง แต่ในกรณีที่ต้องการเพาะพันธุ์กุ้งแคระ ก็อาจจะปิดกรองข้างแล้วใช้กรองฟองน้ำในช่วงเวลาที่กุ้งแคระตั้งท้องเป็นการ ชั่วคราว เพื่อป้องกันลูกกุ้งน้อยๆ จะไถลเข้าไปในระบบกรองเสียหมด แต่ถ้าจะให้ว่ากันจริงๆสำหรับระบบกรองแบบฟองน้ำนั้นก็เพียงพอแล้ว สำหรับกุ้งแคระชนิดที่เลี้ยงง่ายอย่างกุ้งเชอรี่, กุ้งพินอคคิโอ ไม่มีความจำเป็นต้องซื้อกรองนอก กรองถังเครื่องละหลายตังค์ แต่ถ้ากุ้งแคระที่ค่อนข้างsensitiveอย่างกุ้งคริสตัลเรด หรือBee Shrimp ระบบกรองที่มีประสิทธิภาพในการบำบัดของเสีย และรักษาคุณภาพน้ำอย่างกรองนอก หรือกรองข้างจะดูเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่า

ซิลเลอร์หรือเครื่องทำความเย็น
จาก ที่กล่าวมา กุ้งแคระหลายสายพันธุ์ที่มาจากแถบเอเชียตะวันออก อย่างญี่ปุ่นหรือประเทศจีนนั้น ต้องการอุณหภูมิน้ำที่ค่อนข้างเย็น ซึ่งควรอยุ่ที่ประมาณ25-28องศา เพราะฉนั้นการเลี้ยงกุ้งแคระเหล่านั้นให้ได้ในระยะยาวในประเทศเมืองร้อน อย่างบ้านเรานั้น ชิลเลอร์สามารถช่วยได้เยอะเลยทีเดียว ด้วยเหตุนี้กุ้งคริสเตัลเรดหรือบีชริมนั้น จึงเหมาะสำหรับเลี้ยงในตู้ไม้น้ำที่ตกแต่งไว้อย่างสวยงามอลังการ มีการติดตั้งชิลเลอร์ไว้อย่างเพียบพร้อม

แสง
ตู้เลี้ยงควรได้รับแสง เพื่อให้เกิดตะไคร่เพื่อเป็นอาหารของกุ้งแคระ ซึ่งถือว่าเป็นอาหารตามธรรมชาติของเหล่ากุ้งแคระตัวน้อย แต่ข้อควรระวังเมื่อติดดวงไฟสำหรับให้แสงสว่างคือ กุ้งแคระเป็นกุ้งที่อาศัยในน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างเย็น ระหว่าง 21-30 องศา (แล้วแต่สายพันธุ์) เพราะฉะนั้น ตู้ที่รับแสงไฟหรือแสงแดดตลอดเวลา อาจจะทำให้อุณหภูมิของน้ำสูง ทำให้น้ำร้อน และเป็นสาเหตุให้กุ้งตายได้ กล่าวคือ จัดให้มีแสงเพียงพอเพื่อให้พืชน้ำเจริญเติบโตได้ดี มีแสงสว่างให้กุ้งได้ใช้สังเคราะห์แสงเพื่อขับสีในตัว และระวังอุณหภูมิที่สูงเกินไปเท่านั้น

อาหารการกิน
นอกจากกุ้งแคระจะเก็บตะใคร่ตามขอนไม้ ซากใบ รากไม้ของพืชน้ำ เศษอาหารตามพื้นตู้กินเป็นหลักแล้ว อาหารสำเร็จรูปเป็น อีกทางเลือกที่ผู้เลี้ยงสามารถเลือกใช้ได้ อาหารสำเร็จรูปที่ให้ควรเป็นชนิดจมเพราะกุ้งแคระจะไม่ค่อยว่ายขึ้นมากิน อาหารที่ผิวน้ำ อาหารที่แนะนำคืออาหารเม็ดแบบจม กุ้งแคระจะชื่นชอบมาก เพราะในอาหารเหล่านี้มีส่วนผสมของสาหร่ายและตะไคร่ ซึ่งเป็นอาหารตามธรรมชาติของกุ้งอยุ่แล้ว นอกจากนี้อาหารสำเร็จรูปที่มีส่วนผสมของสารเร่งสี จะทำให้กุ้งมีสีสันจัดจ้านสวยงามมากขึ้นด้วย

การเปลี่ยนน้ำ ตู้เลี้ยงกุ้งแคระ
การเปลี่ยนน้ำ 10-20% อาทิตย์ละครั้งกถือว่า็เพียงพอ การทำความสะอาดตู้บ่อยเกินไป หรือสะอาดเกินไป ไม่ดีสำหรับกุ้งแคระ เพราะจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของน้ำฉับพลันมากไป หรือถ้าเราใช้สายยางดูดสิ่งสกปรกตามพื้นตู้บ่อยเกินไป อาหารที่เป็นประโยชน์ตามธรรมชาติสำหรับกุ้งอย่างเช่น ซากพืชน้ำ, ตะไคร่ที่เกาะตามพื้นกรวด จะถูกดูดออกไปหมด ปล่อยก้นตู้ไว้ดูรกๆ เขรอะๆ นั้น ยังเป็นประโยชน์สำหรับลูกกุ้งไว้หลบซ่อนตัว ควรเปลี่ยนน้ำทีละน้อยๆ แต่เปลี่ยนเป็นประจำ จะเหมาะสมกว่า

การเลี้ยงรวมกับปลาสวยงาม
การเลี้ยงรวามกับปลาสวยงามนั้น ควรเลือกเลี้ยงรวมกับปลาขนาดเล็กที่มีนิสัยเรียบร้อยไม่ก้าวร้าว เช่นพวกเตตร้า พวกปลาซิวขนาดเล็กจิ๋ว ส่วนปลาสวยงามที่กินอาหารที่มีชีวิตเป็นอาหาร หรือมีสัญชาตญาณนักล่า อย่างปลาหมอแคระชนิดต่างๆ ปลาหมู ปลาปักเป้า ควรหลีกเลี่ยง ไม่เช่นนั้น กุ้งแคระกลายเป็นเพียง กุ้งเหยื่อ เท่านั้นเอง

การเพาะพันธุ์กุ้งแคระ
ตู้ที่ใช้ขยายพันธุ์กุ้งแคระนั้น อาจเป็นตู้เดียวกะตู้เลี้ยงได้เลย ไม่ต้องแยกต่างหากให้ยุ่ง หลังจากที่เตรียมตู้แล้ว ก็สามารถปล่อยกุ้งลงเลี้ยงได้เลย สีสันของตัวผู้และตัวเมียค่อนข้างเหมือนกัน เรื่องสีสันลำตัวไม่สามารถนำมาเป็นเกณฑ์แบ่งแยกเพศได้อย่างแน่นอน ดูเรื่องสรีระร่างกายนั้นค่อนข้างจะworkกว่าเยอะ โดยกุ้งแคระตัวผุ้จะมีลำตัวผอมบางและยาว มีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวเมีย สำหรับตัวเมียจะอ้วนป้อมและมีขนาดโตเต็มที่ใหญ่กว่า เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันจะเห็นได้ว่ากุ้งแคระตัวผู้จะมีช่วงขาที่ยาวกว่า เพราะกุ้งตัวเมียจะมีเปลือกที่ยาวกว่า เพื่อไว้ห่อหุ้มขาว่ายน้ำซึ่งเป็นอวัยวะที่โอบอุ้มไข่เวลาตั้งท้อง วิธีเลือกซื้อกุ้งแคระตัวเมียที่ง่ายและชัวร์ที่สุดคือ สังเกตใต้ท้องว่าถ้ามีไข่ใต้ท้องละก็ตัวเมียชัวร์ ตามธรรมชาติแล้วกุ้งแคระจะอาศัยอยู่รวมกันเป็นชุมชนหนาแน่น เพราะฉนั้นควรเลี้ยงเป็นกลุ่มเล็กๆอย่างน้อย7-10ตัว นอกจากนี้การซื้อกุ้งแคระทีละเยอะๆยังช่วยเพิ่มความมั่นใจว่าได้ทั้งผู้และ เมียมา เมื่อกุ้งแคระมีความพร้อมที่จะผสมพันธุ์ มันจะจัดการกันเองโดยธรรมชาติไม่ต้องไปเตรียมอุปกรณ์จัดให้ ไข่ของกุ้งแคระจะมีขนาดค่อนข้างใหญ่กว่ากุ้งฝอยเล็กน้อย สีสันของไข่หลากหลายมาก แตกต่างกันไปตามสายพันธุ์ มีทั้งเหลือง, เขียว, ดำ, ฟ้า

เนื่องจากไข่มีขนาดใหญ่จึงทำให้จำนวนไข่มีปริมาณน้อย แต่ละครั้งแม่กุ้งจะโอบอุ้มไข่ประมาณ7-25ฟองเท่านั้น ไข่จะเกาะติดใต้ท้องแม่กุ้งและเริ่มพัฒนาเป็นตัวอ่อนภายใน28-33วัน ในช่วงสองอาทิตย์แรกไข่จะมีลักษณะกลมติดที่บริเวณขาใต้ท้องของแม่กุ้ง และยังไม่สามารถเห็นการพัฒนาของลูกกุ้ง ในอาทินย์ที่สามเป็นต้นไปไข่มีการพัฒนาอย่างเห็นได้ชัด เราจะเริ่มสังเกตเห็นจุดดวงตาของลูกกุ้งและลูกกุ้งจะเริ่มมีขาว่ายน้ำแต่ยัง ติดอยู่กะท้องแม่ ในช่วงนี้แม่กุ้งจะหาที่หลบซ่อนที่ปลอดภัย เช่น ใต้ขอนไม้ โคนต้นไมน้ำ หรือใต้เศษกระถาง เพราะฉนั้น ในตู้ควรมีที่หลบซ่อนให้เพียบพอต่อจำนวนของแม่พันธุ์ด้วย เมื่อแม่กุ้งพบที่หลบซ่อนที่ปลอดภัยมันจะปล่อยลูกน้อยให้ว่ายอย่างอิสระ เมื่อสังเกตว่าแม่กุ้งได้ปล่อยลูกน้อยออกจากหน้าท้องให้ว่ายอย่างอิสระแล้ว ควรปล่อยให้ลูกกุ้งเติบโตเองตามธรรมชาติ ไม่ต้องทำการแยกพ่อแม่กุ้งออก หรือดูดออกเพื่อแยกลูกกุ้งไปอนุบาล เพราะพ่อแม่กุ้งจะไม่กินลูกกุ้ง ลูกกุ้งจะกินอาหารเหมือนพ่อแม่ของมัน ช่วงนี้ไม่ควรให้อาหารสดเพราะอาจทำให้น้ำเน่าเสียได้ ซึ่งลูกกุ้งเหล่านี้กินไม่เยอะ เพียงแค่เศษเสี้ยวเล็กๆของปริมาณที่มีอยู่ ก็สามารถแบ่งปันถึงกุ้งจิ๋วๆได้อย่างทั่วถึง ลูกกุ้งเหล่านี้จะมีพัฒนาการและเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก เราสามารถสังเกตเห็นลูกกุ้งขึ้นมาเพ่นพ่านเกาะกระจกบริเวณหน้าตู้ได้อย่าง ชัดเจน หลังจากปล่อยลูกน้อยเป็นอิสระ แม่กุ้งจะเริ่มตั้งท้องใหม่ภายในสองอาทิตย์ และให้ลูกครอกใหม่ภายใน28-33วัน และลูกกุ้งจะเติบโตเป็นกุ้งโตเต็มวัยเมื่ออายุครบ3เดือน

วิธีเลือกซื้อกุ้งแคระ
1. กุ้งแคระที่แข็งแรงควรมีลำตัวสีสดใส ตลอดลำตัว ว่ายน้ำได้เป็นปกติ ไม่ว่ายควงสว่านไปมา ไม่ควรมีส่วนหนึ่งส่วนใดของลำตัวเป็นขาวขุ่นหรือสีแดง เพราะแสดงถึงบริเวณเนื้อที่ตายแล้วนั่นเอง
2. กุ้งแคระควรจะแสดงพฤติกรรมหาอาหารตลอดเวลา คือจะใช้ก้ามคู่น้อยๆคีบไปตามขอนไม้ ดงชวามอส หรือตามกรวดทรายรองตู้เก็นเศษอาหารใส่ปากอยู่ตลอดเวลา
3. หลังจากซื้อแล้ว ควรใส่พรรณไม้น้ำลงไปในถุงเล็กน้อย เพื่อให้กุ้งแคระเกาะยึด ป้องกันการกระทบกระเทือนในกรณีที่ต้องเดินทางไกล บ่อยครั้งที่มักพบว่ากุ้งแคระจะเกาะกันเองเป็นก้อนใหญ่ เมื่อไม่มีวัสดุสำหรับยึดเกาะ อาจเป็นเหตุให้กุ้งแคระตัวที่อ่อนแอเสียชีวิตได้ง่าย

โครงสร้างของลำตัว ร่างกายของกุ้งแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยมีส่วนหัวรวมกับส่วนอกเรียกเซฟาโลทอแรกซ์ (cephalothorax) มีจำนวนปล้อง 13 ปล้อง และส่วนท้องมีจำนวนปล้อง 6 ปล้อง ระยางค์ของลำตัวประกอบด้วย

- ระยางค์ส่วนหัว มี 5 คู่ คือ หนวด 2 คู่ (antenna & antennule) ขากรรไกรล่าง (mandible) 1 คู่ มีลักษณะเป็นฟันบดแข็ง ขากรรไกรบน (maxilla) 2 คู่ ทำหน้าที่ช่วยจับอาหารเข้าปาก

- ระยางค์ส่วนอกมี 8 คู่ คือ ระยางค์ที่ใช้ในการกิน (maxilliped) ขนาดเล็ก 3 คู่ ขาเดิน 5 คู่ ขาเดินคู่แรกเปลี่ยนเป็นก้ามหนีบ (cheliped) ใช้จับเหยื่อ

- ระยางค์ส่วนท้อง มี 6 คู่ คือ ขาว่ายน้ำ (pleopod หรือ swimmeret) 5 คู่ ใช้ว่ายน้ำ คู่สุดท้ายเป็นแพนหาง (uropod)

การลอกคราบ (Ecdysis) ครัสตาเซียนเป็นสัตว์ที่มีโครงร่างแข็งภายนอก ดังนั้นจึงมีการเจริญโดยการลอกคราบ ในระยะตัวอ่อนจะมีการลอกคราบได้หลายครั้ง และจะน้อยลงในช่วงที่เป็นตัวเต็มวัย

ระบบกล้ามเนื้อ ผิวลำตัวชั้นนอกมีอีพิเดอร์มิส หุ้มด้วยชั้นของคิวติเคิล ใต้ชั้นอีพิเดอร์มิสเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวกัน และมีกล้ามเนื้อตามยาว ช่วยในการเคลื่อนไหว ประกอบด้วย 1. กล้ามเนื้อเฟลคเซอร์ (flexor muscle) มีอยู่ 2 คู่ เป็นมัดกล้ามเนื้อที่เรารับประทานช่วยในการดีดตัวของกุ้ง 2. กล้ามเนื้อเอคเทนเซอร์ (extensor muscle) มีอยู่ 2 คู่ เป็นมัดกล้ามเนื้อช่วยให้กุ้งเหยียดตัว

ระบบย่อยอาหาร มีระยางค์หลายคู่ช่วยในการจับเหยื่อให้เข้าสู่ปาก ผ่านคอหอยสั้น ๆ เข้าไปยังกระเพาะอาหารส่วนแรก (cardiac stomach) และกระเพาะอาหารส่วนหลัง (pyloric stomach) บริเวณด้านข้างมีรูเปิดของท่อน้ำย่อยจากตับ (digestive gland) เข้ามาช่วยย่อยและมีการดูดซึมในบริเวณนี้ด้วย จากนั้นกากอาหารจะถูกส่งออกตามลำไส้ไปยังทวารที่อยู่ส่วนท้ายของร่างกาย

ระบบหมุนเวียนโลหิตและระบบแลกเปลี่ยนก๊าซ หัวใจอยู่บริเวณด้านเหนือกระเพาะอาหารและอวัยวะสืบพันธุ์ อยู่ในช่องรอบหัวใจ (pericardial cavity) มีช่องเล็ก ๆ ให้เลือดในช่องนี้ไหลเข้าไปในหัวใจได้ เส้นเลือดที่สำคัญมีหลายเส้น และส่งเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกาย ที่สำคัญได้แก่

opthalmic artery 1 เส้น
ออกจากหัวใจด้านหน้าไปเลี้ยงส่วนหัวและกระเพาะอาหาร

antennary aratery 1 คู่
เป็นเส้นเลือดที่แยกแขนงออกจาก opthalmic aratery ไปเลี้ยงหนวด

gastric artery 1 คู่
เป็นเส้นเลือดที่แยกแขนงออกจาก opthalmic aratery ไปเลี้ยงกระเพาะ

hepatic artery 1 คู่
ออกจากหัวใจทางด้านล่างไปเลี้ยงตับ (digestive gland)

dorsal abdominal artery 1 เส้น
ออกจากหัวใจส่วนท้ายด้านล่าง แล้ววกขึ้นบนไปยังหาง

stemal artery 1 เส้น
แยกจากดอซัลแอบโดมินับ อาทอรี ลงสู่ด้านล่าง

ventral artery 1 เส้น
อยู่ทางด้านล่าง แล่นไปส่วนหัวเรียก ventral thoracic artery และแล่นไปส่วนท้อง
เรียก  ventral abdominal aratery

เลือดของกุ้งมีสีฟ้าอ่อน เพราะมีองค์ประกอบของฮีโมไซยานิน เมื่อเลือดไหลออกจากหัวใจไปยังเส้นเลือดต่าง ๆ แล้วไหลเข้ามารวมกันที่แอ่งพักเลือดด้านท้อง เลือดจะไหลเข้าสู่เส้นเลือดที่นำไปฟอกยังเหงือก ซึ่งมีอยู่ 8 คู่ ทางด้านข้างของส่วนอก โดยมีแผ่นเปลือกปิดไว้ แต่ละอันมีใยเหงือกเล็ก ๆ เป็นบริเวณที่มีการแลกเปลี่ยนก๊าซออกซิเจนและคาร์บอนไดออกไซด์ เมื่อเกิดการฟอกเลือดแล้ว เลือดจะไหลออกเพื่อไหลเข้าสู่ช่องรอบหัวใจแล้วเข้าหัวใจทางรูออสเตีย (ostia)

ระบบขับถ่ายของเสีย อวัยวะที่ใช้ในการขับถ่าย คือ ต่อมที่อยู่บริเวณโคนหนวดเรียกต่อมเขียว (green gland หรือ antennary gland) อยู่ภายในช่องที่มีของเหลวที่เป็นของเสียมารวมอยู่โดยการซึมแพร่เข้าไปใน ต่อมเขียว ซึ่งมีลักษณะเป็นถุงและส่งไปพักที่บริเวณกระเพาะพัก (bladder)เปิดออกนอกร่างกายที่โคนหนวดคู่ที่ 2

ระบบประสาท ประกอบด้วยสมอง เป็นปมประสาทขนาดใหญ่อยู่บริเวณส่วนหัว มีแขนงแยกไปเลี้ยงตา (optic nerve) และไปเลี้ยงหนวด (antennary nerve) จากปมประสาท สมองมีเส้นประสาทล้อมรอบหลอดอาหาร ลงมายังปมประสาทด้านล่าง รวมกันเป็นปมประสาททรวงอก (thoracic ganglion) ซึ่งมีปมประสาท 7 ปม จากนั้นจะทอดยาวเป็นปมประสาทส่วนท้อง (ventral nerve cord) และมีปมประสาทแยกออกไปยังกล้ามเนื้อและระยางค์ต่าง ๆ

ระบบสืบพันธุ์ เป็นสัตว์แยกเพศ เพศผู้ประกอบด้วย เทสทิส เพศเมียมีรังไข่อยู่บริเวณด้านหลังของส่วนอก ท่อนำสเปิร์มจะมีรูเปิดออกที่ฐานของขาคู่ที่ 5 ท่อนำไข่จะเปิดออกที่ฐานของคู่ที่ 3 และมีถุงรับสเปิร์มอยู่ระหว่างขาคู่ที่ 4 และขาคู่ที่ 5 ไข่ที่ผสมแล้วจะถูกอุ้มไว้โดยระยางค์ของส่วนท้องจนกลายเป็นตัวอ่อน (nauplius) ซึ่งจะลอกคราบหลายครั้งจนได้ตัวเต็มวัย

1. ภาชนะสำหรับเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิช

มีตู้หลายขนาดให้เลือกใช้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนของกุ้งเครย์ฟิชที่คุณต้องการเลี้ยง หากคุณต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชเพียง 1-2 ตัว ตู้ขนาด 24 นิ้ว ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว แต่หากต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชจำนวนหลายๆ ตัว อยู่ด้วยกันในตู้ 1 ใบ แนะนำให้เป็นกุ้งเครย์ฟิชตัวผู้เพียง 1 ตัว ที่เหลือให้เป็นตัวเมีย เพื่อลดการต่อสู้ที่อาจเกิดขึ้น

กล่าว คือ ในกรณีที่ต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกันหลายๆ ตัว ควรจะเลี้ยงในตู้หรือภาชนะที่มีขนาดค่อนข้างกว้างสักหน่อยจะเป็นการดีครับ แต่ไม่จำเป็นต้องสูงนัก เพราะกุ้งเครย์ฟิชไม่สามารถว่ายน้ำขึ้นมาได้เหมือนกุ้งก้ามกรามหรือกุ้งฝอย เขาเพียงแค่ต้องการพื้นที่สำหรับเดิน เหมือนคนเรา ไม่ใช่เหมือนปลาครับ อย่างเช่น หากต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชประมาณ 2 ตัว ให้เป็นแฟนหรือเป็นเพื่อนกัน ขนาดของตู้ปลาก็ควรจะมีขนาดตั้งแต่ 24 x 12 นิ้ว ขึ้นไป เนื่องจากกุ้งเครย์ฟิชนั้นมีนิสัยหวงถิ่นและค่อนข้างก้าวร้าวพอสมควร จึงต้องการตู้เลี้ยงที่ค่อนข้างกว้างขวางเพื่อสร้างอาณาเขตของตน บางคนบอกว่าลูกกุ้งตัวนิวเดียว ทำไมใช้ตู้ใหญ่จัง ก็อย่างที่ผมบอกไป ก็เผื่อจะได้ไม่ต้องเปลี่ยนตู้แล้วไงครับ ก็เลี้ยงจนโตไปเลย ไม่ต้องมานั่งเปลี่ยนตู้ใหม่ จัดบ้านใหม่อีก กุ้งเครย์ฟิชโตไวครับ ถ้าเลี้ยงดี อาหารสมบูรณ์ สภาพแวดล้อมเหมาะสม ซื้อมา 1 นิ้ว เลี้ยงไปเลี้ยงมาอีก 3 เดือน ก็ 3 นิ้ว 4 นิ้วได้แล้วครับ (แล้วแต่การเลี้ยงของแต่ละคนนะครับ ไม่แน่นอนเสมอไป) แต่หากเลี้ยงเพียงประมาณ 1-3 ตัว ตู้ขนาด 24 นิ้วก็ยังถือว่าใช้ได้ แต่ถ้าให้เป็นการดี ควรเลี้ยงทั้งหมดให้อยู่ด้วยกันตั้งแต่เล็กๆ โดยที่ทั้งหมดมีขนาดเท่าๆ กัน และมีพื้นที่หลบซ่อน หรือมุมของใครของมันจะได้ไม่มีสงครามกุ้งเครย์ฟิชนะครับ

แต่ถ้าหากว่าเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกันหลายตัวจนเกินไป หรือไม่จัดสรรพื้นที่ให้เหมาะสม จะพบว่ากุ้งเครย์ฟิชขนาดเล็กๆ มักจะถูกรังแกและมีโอกาสที่จะถูกกุ้งเครย์ฟิชที่มีขนาดใหญ่กว่ากินเป็นอาหาร ได้ หรือถึงแม้ว่าจะมีขนาดที่ไม่ต่างกันก็เถอะครับ แต่เมื่อวาระการลอกคราบมาถึง นั่นคือสิ่งที่อันตรายที่สุด สำหรับกุ้งตัวที่ลอกคราบ ด้วยเหตุผลนานาประการ เช่น อาจลอกคราบไม่ผ่าน หรือโดนทำร้ายหลังจากดีดออกจากคราบเก่าครับ

นอกจากตู้กระจกแล้ว ก็ยังสามารถเลี้ยงในอ่างไฟเบอร์ หรือลังพลาสติกก็ได้ครับ แต่ก็ควรให้สูงสักหน่อย เพื่อป้องกันกุ้งเครย์ฟิชปีนออกมาครับ

2. วัสดุปูรองพื้นตู้

สามารถปูรองพื้นตู้เพื่อความสวยงามได้ และหากต้องการขับสีของตัวกุ้งให้เข้มขึ้น ควรปูพื้นด้วยกรวดหินที่มีสีเข้ม

3. อุปกรณ์ตกแต่ง และที่อยู่กุ้งเครย์ฟิช

เรา สามารถตกแต่งตู้กุ้งเครย์ฟิชของเราให้สวยงาม พร้อมทั้งยังเป็นที่พักพิงอาศัย หลบซ่อนสำหรับกุ้งเครย์ฟิชสีสวยๆ ของเราได้อีกด้วย โดยสามารถใช้วัสดุต่างๆ เช่น ก้อนหิน ขอนไม้ เป็นต้น

4. เครื่องปั๊มลม

5. ระบบกรอง

6. ระบบแสงสว่าง หลอดไฟ

7. สวิง กระชอน

8. สายยาง กาลักน้ำ

วิธีการเลือกซื้อกุ้งเครย์ฟิช กุ้งสวยงาม Crayfish

1. ควรมีดวงตาครบทั้ง 2 ข้าง เพราะไม่สามารถงอกใหม่ได้

2. ควรมีก้าม 2 ข้าง และขาเดินครบทั้ง 5 คู่ เพราะการที่มีอวัยวะไม่ครบ แสดงถึงความสามารถในการหาอาหารและป้องกันตัวเองที่ลดน้อยลง อาจจะทำให้กุ้งเครย์ฟิชอ่อนแอ และถูกกุ้งเครย์ฟิชตัวอื่นทำร้ายได้ง่าย

3. กุ้งเครย์ฟิชควรจะมีเปลือกลำตัวที่แข็ง ไม่อยู่ในช่วงระยะลอกคราบ ซึ่งร่างกายจะค่อนข้างอ่อนแอ

4. กุ้งเครย์ฟิชที่แข็งแรงควรมีการแสดงปฏิกิริยาป้องกันตัวเมื่อถูกรบกวน เช่น การยกก้ามคู่ป้องกันตัวเอง หลบหนีด้วยการดีดลำตัวอย่างว่องไวหรือ พยายามปีนป่าย

สำหรับ การดูเพศกุ้งเครย์ฟิช คลิกที่นี่

การจับตัวกุ้งเครย์ฟิชอย่างถูกวิธี

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้จับโดนหนีบ และป้องกันไม่ให้กุ้งขาและก้ามหัก ให้จับกุ้งเครย์ฟิชตามรูปต่อไปนี้ ถือว่าเป็นวิธีที่ถูกต้อง

การเลี้ยงรวมกับกุ้งเครย์ฟิชชนิดอื่นๆ

ผู้เลี้ยงไม่ควรเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชที่มีถิ่นกำเนิดต่างกันไว้ด้วยกัน (เช่น ไม่ควรเลี้ยงสาย “C” และ “P” รวมกัน) เนื่องจากอุปนิสัยต่างกัน อาจทะเลาะกันได้ และทั้ง 2 สาย ก็มีความแข็งแรงและพละกำลังที่แตกต่างกันอีกด้วยครับ

หากต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชจำนวนหลายตัว ควรให้เป็นกุ้งเครย์ฟิชสายเดียวกัน (แหล่งกำเนิดเดียวกัน) เพื่อกุ้งเครย์ฟิชอาจผสมพันธุ์และมีลูกกุ้งที่มีสีสันสวยๆ ให้ได้ชื่นชม  นอกจากนี้ควรจะเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชที่มีขนาดเท่าๆ กัน หรือใกล้เคียงกัน เพราะกุ้งเครย์ฟิชตัวที่ใหญ่กว่า อาจทำร้ายตัวที่เล็กกว่าได้ ถ้าไปเจ๊าะแจ๊ะตอนที่อารมณ์ไม่ดี

การเลี้ยงรวมกับปลาสวยงาม

ถึงแม้ว่าในธรรมชาตินั้น กุ้งเครย์ฟิชจะเก็บเศษซากพืชซากสัตว์กินเป็นอาหารหลัก แต่ในที่เลี้ยงสถานที่ที่มีอาหารอย่างจำกัดนั้น มันอาจจับสิ่งมีชีวิตอื่นกินเป็นอาหาร ถ้ามันหิวและมีโอกาส ดังนั้นผู้เลี้ยงจึงไม่ควรเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกับปลาสวยงามที่อาศัยอยู่ บริเวณก้นตู้ หรือปลาสวยงามที่ตัวใหญ่ ว่ายน้ำช้า เพราะปลาเหล่านั้นอาจเป็นอาหารกุ้งได้ แต่หากผู้เลี้ยงมีอาหารให้กุ้งเครย์ฟิชอย่างเพียงพอตลอดเวลา ก็สามารถตัดปัญหาตรงนี้ออกไปได้

ผู้เลี้ยงสามารถเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกับปลาสวยงามขนาดกลาง ที่ว่ายน้ำบริเวณกลางน้ำหรือผิวน้ำได้ แต่ต้องเป็นปลาที่มีนิสัยไม่ดุร้าย ไม่เช่นนั้นอาจพบว่ากุ้งเครย์ฟิชที่สามารถจับกินปลาตัวเล็กๆ ถูกปลารุมกินก็เป็นได้ รวมถึงปลาหางนกยูงตัวน้อยๆ ถ้ามีจำนวนมากเกินไป อาจตอดกุ้งเครย์ฟิชตัวใหญ่ที่เพิ่งลอกคราบจนเสียชีวิต ถึงจะตัวใหญ่ แต่ถ้าร่างกายอ่อนแอแล้วแถมโดนรุม ก็ไม่อาจทนทานได้ไหว

กุ้งเครย์ฟิชจะอาศัยแต่บริเวณก้นตู้ และไม่สามารถว่ายน้ำขึ้นไปกินปลาสวยงามบริเวณกลางน้ำหรือผิวน้ำได้ นอกจากนี้กุ้งเครย์ฟิชยังอาจทำหน้าที่เป็นพนักงานเก็บเศษอาหารก้นตู้ได้เป็น อย่างดี สรุปว่า เลี้ยงรวมกับปลาตัวเล็ก ว่ายน้ำเร็ว หรือปลาบริเวณกลางน้ำหรือผิวน้ำได้ แต่ต้องไม่มีจำนวนมากเกินไป ไม่ว่าจะกุ้ง หรือว่าปลา เท่านี้ก็อยู่กันอย่างสันติ มีความสุข ทั้งกุ้ง ทั้งปลา และคนเลี้ยงครับ

ดูคลิป การลอกคราบของกุ้งเครย์ฟิช กุ้งสวยงาม ที่..
http://www.tomyfarm.com/library/archives/138

การลอกคราบนั้นถือเป็นขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการสำคัญในการเจริญเติบโตของกุ้ง เครย์ฟิชเลยทีเดียวครับ การลอกคราบนั้นแสดงถึงขนาดลำตัวที่โตขึ้น ลูกกุ้งเล็กๆ อาจลอกคราบได้บ่อยถึงสัปดาห์ละ 1 ครั้งเลยทีเดียว โดยระยะห่างในการลอกคราบแต่ละครั้งจะค่อยๆ ยาวนานกว่าเดิมเมื่อกุ้งเติบโตขึ้น ยิ่งโตขึ้นความถี่ในการลอกคราบก็ยิ่งน้อยลง โดยกุ้งเครย์ฟิชที่โตเต็มที่นั้นอาจลอกคราบเพียงปีละครั้งเท่านั้น

- การสังเกตุกุ้งที่จะลอกคราบ

ดูภาพกุ้งที่ใกล้จะลอกคราบได้ที่..
http://www.tomyfarm.com/tomyclub/index.php?topic=121.0

ผู้เลี้ยงสามารถสังเกตได้ว่าช่วงที่กุ้งเครย์ฟิชจะลอกคราบ เค้าจะกินอาหารน้อยลง สีสันของลำตัวเริ่มทึบ หรือสีเข้มขึ้นนั่นแหละครับ และกุ้งเครย์ฟิชนั้นก็จะหาที่ปลอดภัยสำหรับหลบซ่อน เพราะว่าช่วงลอกคราบนั้นกุ้งเครย์ฟิชจะมีลำตัวที่อ่อนนิ่ม และอ่อนแอมาก เมื่อได้ที่เหมาะสมแล้วเจ้ากุ้งเครย์ฟิชก็จะค่อนข้างอยู่นิ่งๆ  รอเมื่อถึงนาทีก่อนที่จะลอกคราบ บางตัวเมื่อจะถึงนาทีที่จะสลัดเปลือกเก่าออกนั้น ก็อาจหาอะไรกิน กินทุกอย่างที่ขวางหน้าเสมือนกับตุนเสบียงเอาไว้นั่นเอง

- อวัยวะที่หายไป จะกลับมาดังเดิม
ไม่ว่าจะเป็นก้าม ขาเดิน หรือขาสำหรับว่ายน้ำที่หลุดหักไปจากการต่อสู้ การขนย้าย หรือการสลัดทิ้งครั้งก่อน กุ้งเครย์ฟิชสามารถซ่อมแซมโดยการสร้างขึ้นมาใหม่เองได้ โดยผ่านกระบวนการลอกคราบ ในกรณีที่เป็นอวัยวะชิ้นใหญ่อย่างก้าม อาจจะต้องใช้เวลาลอกคราบถึง 2-3 ครั้ง ถึงจะสามารถสร้างก้ามใหม่ ที่มีสภาพสมบูรณ์และขนาดเท่าเดิมได้ ส่วนอวัยวะเล็กๆ น้อยๆ อย่างหนวด หรือขาเดินนั้น การลอกคราบเพียงครั้งเดียวก็สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้เหมือนเดิม ทั้งนี้ กุ้งสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้หมด ยกเว้นดวงตา

เมื่อผู้เลี้ยง สังเกตเห็นว่ากุ้งเครย์ฟิชกำลังลอกคราบ ไม่ควรทำการรบกวน เพราะว่าอาจเป็นการทำลายความต่อเนื่องของกระบวนการลอกคราบ ซึ่งเมื่อกุ้งเครย์ฟิชตกใจจะทำให้กระบวนการลอกคราบไม่สมบูรณ์เต็มที่ โดยชิ้นส่วนของเปลือกชุดเก่ามักจะยังติดอยู่ในขณะที่เปลือกชุดใหม่ก็เริ่ม แข็งตัว อาจทำให้เกิดความผิดปกติ เช่น เปลือกสองชั้นนั้นซ้อนทับกันอยู่ จึงอาจจะทำให้ก้ามชุดใหม่มีการขึ้นผิดรูป บางทีอาจถึงขั้นเสียชีวิต แต่หากพลั้งเผลอไปแต่น้องกุ้งยังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่ต้องตกใจฟูมฟาย รอลอกคราบครั้งต่อๆ ไปก็แล้วกัน หวังว่าคงกลับมาดีดังเดิมในไม่ช้าครับ

ความรู้เชิงวิชาการ เกี่ยวกับการลอกคราบของกุ้ง

องค์ประกอบหลักของเปลือกส่วนใหญ่ประมาณมากกว่า 75% จะเป็นไคติน ที่เหลือจะเป็นพวกแร่ธาตุ เกลือ โปรตีนและไขมัน โดยขบวนการลอกคราบของกุ้งจะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น อายุกุ้ง, ปริมาณสารอาหารที่ จำเป็น, ความสมบูรณ์ของแหล่งน้ำและตัวกุ้ง รวมทั้งผลกระทบเชิงลบต่างๆ ที่ชะงักการกินอาหารของกุ้ง ในช่วงระหว่างที่กุ้งลอกคราบจะมีความแตกต่างกันในแต่ละระยะ ดังนี้

การเปลี่ยนแปลงทางสรีระวิทยาที่เกิดขึ้นในวงจรการลอกคราบ

1.ระยะก่อนการลอกคราบ (Premolt) มีการเปลี่ยนแปลงคือ
ปลาย ระยะก่อนการลอกคราบกุ้งจะไม่กินอาหาร จะสังเกตได้ว่ากุ้งเริ่มกินอาหารไม่หมด แต่กุ้งจะดึงสารอาหารและพลังงานจากอาหารที่สะสมไว้ที่ตับมาใช้แทน การสร้างคราบใหม่ จะเริ่มสร้างไคตินจากอาหารที่สะสม ไกลโคเจนที่ถูกสะสมไว้จะลดลงเนื่องจากถูกนำไปสร้างไคตินในการพัฒนาให้ เปลี่ยนเป็นเปลือกใหม่ ในระยะนี้จะพัฒนาเข้าสู่ระยะลอกคราบเร็วหรือไม่ขึ้นอยู่กับปริมาณสารอาหาร ที่จะพัฒนาเป็นเปลือกใหม่

หากกุ้งได้รับสารอาหารและเปลี่ยนเป็นไคติ นได้มากก็จะลอกคราบได้เร็ว แต่ในกรณีหากเกิดปัญหาการกินชะงัก หรือสารอาหารไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนให้อยู่ในรูปไคติน ในเปลือกใหม่ช่วงระยะเวลาในการลอกคราบ ก็จะยืดออกไป3-5 วัน ระยะนี้ความต้องการออกซิเจนของเซลล์จะเพิ่มมากขึ้น จะมีการดูดซึมพวกแร่ธาตุและสารอินทรีย์ต่างๆ ที่สะสมอยู่ที่เปลือกเก่ากลับเข้าสู่ร่างกาย โดยผ่านระบบเลือด ทำให้คราบเก่าอ่อนนุ่มลง

2. ระยะลอกคราบ (Intermolt) มีการเปลี่ยนแปลง ดังนี้
ใน ระยะนี้กุ้งจะหยุดการเคลื่อนไหว กิจกรรมต่างๆ เริ่มลดลง ปริมาณกลูโคส, โปรตีนและไขมัน ในเลือดจะเพิ่มสูงขึ้น รวมทั้งการรับออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายก็จะเพิ่มขึ้นด้วย เนื่องจากกุ้งต้องใช้พลังงานมากในการลอกคราบ เมื่อลอกคราบเสร็จแล้วจะมีการดูดซึมน้ำเข้าสู่ร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยดูดซึมจากกระแสเลือดและเนื้อเยื่อของร่างกาย ระยะนี้จะสั้นมากเพราะเป็นระยะที่อันตรายที่สุดในวงจรชีวิต มักพบการสูญเสียกับกุ้งที่สะสม สารอาหารไม่เพียงพอ กุ้งลอกคราบไม่ออก ลอกคราบติด เปลือกนิ่ม ตัวกรอบแกรอบ และมักกินกันเอง

3. ระยะหลังการลอกคราบ (postmolt)
หลัง จากการถอดคราบสมบูรณ์แล้ว การสะสมแคลเซียมก็เริ่มต้นทันทีเพื่อช่วยเร่งการแข็งตัวของเปลือก ระยะนี้จะมีการดึงน้ำและแร่ธาตุเข้าสู่ร่างกายมากที่สุด เพื่อเพิ่มขนาดและน้ำหนักของร่างกาย มีการสะสมแคลเซียมที่ บริเวณคราบชั้นนอก เมื่อเปลือกเริ่มแข็งก็จะเริ่มมีการเคลื่อนไหว และเริ่มกินอาหารเพิ่มขึ้น หลังจากระยะพักจากการลอกคราบ คราบใหม่แข็ง

หลัง การเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อเสร็จสมบูรณ์ อาหารที่กุ้งกินในแต่ละวันจะเริ่มเพิ่มมากขึ้น อาหารที่กินเข้าไปจะถูกใช้ไปในการดำรงชีวิตประจำวัน ส่วนที่เหลือจะถูกเปลี่ยนไปให้สะสมในตับ อยู่ในรูปของสารอาหารพวก โปรตีน ไขมัน และ ไกลโคเจน เพื่อเป็นอาหารและพลังงานสำรองในการเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของสารที่จำเป็นใน การสร้างเปลือกใหม่อีกครั้ง ด้วยกลไกทางธรรมชาติ กุ้งจะรู้ตัวเองว่าสารอาหารต่างๆ ที่สะสมไว้เพียงพอ สำหรับการลอกคราบแล้ว การกินอาหารจะเริ่มลดลงเล็กน้อยและเตรียมเข้าสู่ระยะลอกคราบอีกครั้งเป็น วัฏจักรเช่นนี้ตลอด

ช่วงความถี่ ในการลอกคราบแต่ละครั้ง กุ้งจะมีความถี่และความห่างในการลอกคราบแต่ระยะแตกต่างกันตามอายุของกุ้ง ดังนี้
* กุ้งน้ำหนักประมาณ 2-5 กรัม (อายุประมาณไม่เกิน 30 วัน) ช่วงการลอกคราบ 6-7 วัน/ครั้ง
* กุ้งน้ำหนักประมาณ 6-9 กรัม (อายุ 1-2 เดือน) ช่วงการลอกคราบ 7-8 วัน/ครั้ง
* กุ้งน้ำหนักประมาณ 10-15 กรัม (อายุ 2-3 เดือน) ช่วงการลอกคราบ 9-10 วัน/ครั้ง
* กุ้งน้ำหนักประมาณ 16-22 กรัม(อายุ 3-4 เดือน) ช่วงการลอกคราบ 12-13 วัน/ครั้ง

ขอขอบพระคุณที่มาของข้อมูลทางวิชาการ: shrimpcenter

มาคุยกันถึงเรื่องการผสมพันธุ์ สำหรับกุ้งเครย์ฟิชนั้นสามารถทำการผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปีครับ ผู้เลี้ยงสามารถขยายพันธุ์กุ้งเครย์ฟิชในตู้เลี้ยงได้ง่ายๆ ไม่ต้องมีเทคนิคพิเศษอะไรมากมาย เหมือนกับการเพาะพันธุ์ปลาหางนกยูงนั่นแหละครับ เพียงแค่ปล่อยตัวผู้และตัวเมียที่ถึงวัยเจริญพันธุ์ให้อยู่ด้วยกัน โดยเลือกตัวที่แข็งแรง อายุประมาณ 6-7 เดือนขึ้นไป ก็สามารถเป็นพ่อแม่พันธุ์ที่ดีได้ แต่ต้องดูเนื้อที่ด้วยนะครับ ว่ากว้างขวางพอสำหรับกุ้งหรือไม่ มิเช่นนั้นจากการที่จะหนีบเพื่อผสมพันธุ์ อาจกลายเป็นหนีบเพื่อแย่งที่อยู่ แบ่งถิ่น แบ่งดินแดนกันก็ได้ครับ

การผสมพันธุ์ของกุ้งเคร์ฟิชก้ามใหญ่นั้น เริ่มโดยการที่ตัวผู้จะเข้าประกบตัวเมีย บางตัวอาจเข้าทางด้านหลังแบบตีท้ายครัว หรือบางทีอาจเข้าซึ่งๆ หน้า อันนี้ก็แล้วแต่กุ้งหนุ่มน้อย ว่าจะมีเทคนิคแพรวพราวอะไรมามัดใจสาวครับ จากนั้นเจ้าหนุ่มน้อยก็จะจัดการพลิกลำตัวแฟนสาวให้หงายท้อง จากนั้นก็จะเข้าประกบไว้ในลักษณะท้องชนท้อง หันหัวไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อส่งผ่านถุงน้ำเชื้อไปฝากไว้กับตัวเมีย กระบวนการที่กุ้งทั้งสองตัวนอนกอดกันแน่นนี้จะยาวนานหลายนาที ตั้งแต่ 2-10 นาที โดยประมาณ (กุ้งเครย์ฟิชสาย P จะยาวนานกว่า 10 นาที ในขณะที่สาย C จะกินเวลาสั้นกว่า เพียงแค่ 1-2 นาทีเท่านั้น) หลังจากนั้นภารกิจของตัวหนุ่มน้อยหัวใจซาบซ่าก็สิ้นสุดลงอย่างสมอารมณ์หมาย ผู้เลี้ยงสามารถย้ายกุ้งตัวเมียไปยังตู้อนุบาลเลยก็ได้ เพื่อเป็นการเตรียมที่อยู่สำหรับลูกกุ้งในอนาคต หลังจากนั้นตัวเมียจะผลิตไข่ไว้บริเวณขาว่ายน้ำ

หลังจากนั้นอีกไม่นาน เนื้อเยื่อบางๆ ที่หุ้มถุงน้ำเชื้อที่กุ้งตัวผู้ได้นำมาฝากไว้ก็จะสลายลงปล่อยสเปิร์มเพื่อ ให้ ไข่ได้รับการปฏิสนธิ และหลังจากที่ไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ตัวเมียจะหาที่หลบซ่อนนอนนิ่งไม่ยอมกินอะไร ระยะเวลาที่ตัวอ่อนใช้ในการพัฒนารูปร่างนั้นจะขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ปริมาณอาหาร และคุณภาพน้ำ แต่โดยเฉลี่ยไข่จะพัฒนาจนเป็นตัวอ่อนที่มีหน้าตาเหมือนโตเต็มวัยภายใน 3-4 สัปดาห์ หลังจากนั้นลูกกุ้งจะถูกปล่อยให้ว่ายน้ำเป็นอิสระ

ในการผสมพันธุ์ในแต่ละครั้งแม่กุ้งสามารถให้ลูกได้ตั้งแต่ 50 – 400 ตัวเลยทีเดียว ซึ่งพ่อแม่กุ้งนั้นค่อนข้างเป็นพ่อแม่ที่ดีโดยจะไม่มีพฤติกรรมกินลูกกุ้ง เป็นอาหาร แล้วตัวลูกกุ้งเองก็มักจะอาศัยไม่ไกลจากพ่อแม่ของมันนัก เพื่อที่จะคอยเก็บกินเศษอาหารที่เหลือจากพ่อแม่นั่นเอง

การอนุบาลตัวอ่อน

- อาหาร
ตัวอ่อนของกุ้ง เครย์ฟิชจะมีขนาดประมาณ 2-3 มิลลิเมตรโดยจะกินเศษอาหารเป็นหลัก ผู้เลี้ยงสามารถให้อาหารเสริมเช่น ไส้เดือนฝอย ไรทะเล หรืออาหารประเภทเนื้อสัตว์อย่างอื่น อาทิ เนื้อปลา เนื้อกุ้งฝอยสับละเอียด แต่ควรระวังอย่าให้อาหารเหลือ เพราะน้ำจะเน่าเสียได้ แต่อย่างไรก็ตามผู้เลี้ยงควรจะให้อาหารอย่างเพียงพอเพราะตัวอ่อนจะมี พฤติกรรมกินกันเอง เนื่องจากมีจำนวนมาก และกุ้งตัวเล็กนี้ก็ลอกคราบบ่อยซะด้วย

- ที่อยู่
ผู้เลี้ยงควรเปลี่ยนใหม่ทุกวัน วันละประมาณ 20-30% และตู้อนุบาลลูกกุ้งควรมีพื้นที่และวัสดุหลบซ่อน เช่นเดียวกับการเลี้ยงดูตัวเต็มวัย โดยใส่รากไม้ ขอนไม้ กระถางต้นไม้ หรือท่อพีวีซี ลงไปเยอะๆ เพื่อเป็นที่หลบซ่อน เนื่องจากในช่วงเดือนแรกของชีวิตลูกกุ้ง จะทำการลอกคราบบ่อยมาก ทุกครั้งที่ลอกคราบและลำตัวอ่อนนิ่ม ก็จะมีโอกาสถูกลูกกุ้งตัวอื่นๆ กินเป็นอาหาร

เมื่อลูกกุ้งมีอายุได้ประมาณ 30 วัน จะเริ่มแสดงสีสันของตนเอง แต่อย่างไรก็ตาม สีอาจมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อมีการเติบโตไปตามวัย ความอ่อนความเข้มของสียังเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ ถ้าเลี้ยงดี อาหารดี สีสันก็สดใสขึ้นไปอีกได้ครับ

สำหรับวิธีที่แน่นอนที่สุดคือดูอวัยวะเพศที่ด้านหน้าท้อง โดยจับกุ้งหงายท้องแล้วสังเกตอวัยวะสืบพันธุ์ที่ช่วงขาเดินครับ

ตัวอย่างลักษณะ กุ้งเครย์ฟิช เพศผู้ สาย P.

ตัวอย่างลักษณะ กุ้งเครย์ฟิช เพศเมีย  สาย P.

สำหรับภาพการดูเพศกุ้งเครย์ฟิช (Crayfish) สายพันธุ์อื่นๆ ทางทีมงานจะนำมาให้ดูกันต่อไปครับ

อาหารสำเร็จรูป สำหรับกุ้งสวยงาม ที่เราแนะนำ << คลิก

กุ้งเครย์ฟิช ถือเป็นสัตว์ที่สามารถกินอาหารเกือบทุกอย่าง (Omnivore) แต่ในธรรมชาติมันจะถือว่าเป้นสัตว์กินซากครับ คือผัก ผลไม้ รากไม้ ใบไม้ และเศษหรือซากพืชซากสัตว์ต่างๆ เป็นหลัก มันไม่ใช่นักล่า ที่จะคอยจ้องจับปลาหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เป็นอาหาร

บางคนอาจสงสัยว่า หากกุ้งเครย์ฟิชเป็นสัตว์กินซาก อย่างนั้นแสดงว่ามันจะต้องสกปรก ตัวเต็มไปด้วยเชื้อโรค จะต้องหากินอยู่ในน้ำเน่าๆ ที่มีซากพืชซากสัตว์มากมายอย่างนั้นหรือ คำตอบคือผิดอย่างมากครับ กุ้งเครย์ฟิช อยู่น้ำเน่าไม่ได้ครับ ตายอย่างเดียว ผมเคยเห็นกระทู้จากเว็บบอร์ดบางแห่ง และจากเมลฟอเวิร์ด ว่ากุ้งเครย์ฟิชนี้ไม่สามารถทานได้ เพราะตัวมีแต่เชื้อโรค!! โถๆๆ .. น่าสงสารน้องกุ้งเสียจริงครับ ความจริงแล้ว ต่างประเทศเค้ากินน้องกุ้งของเราเป็นกุ้งกุลาร้องไห้นี่แหละครับ แล้วใครหนอ มาบอกว่ากุ้งนี้ กินไม่ได้ แต่อย่างเราๆ ความตั้งใจคือเลี้ยงให้สวยงาม ก็ให้อาหารดีๆ กับเค้า เค้าก็กินหมดครับ แถมสียังสวยอวดโฉมให้เราเห็นอีกต่างหาก ให้เราสบายตาสบายใจ เป็นผลตอบแทนที่ให้อาหารดีดีครับ แต่ถ้าใครอยากทานน้องกุ้งเครย์ฟิช โครงการหลวงเค้าก็มีขายครับ ราคาก็อยู่ที่ประมาณ 1,xxx สำหรับน้องกุ้งเครย์ 1 กิโลกรัม
เอ.. ว่าแต่.. จะซื้อมากิน หรือซื้อมาเลี้ยงดีครับ

ในที่เลี้ยงนั้น ผู้เลี้ยงสามารถให้ ข้าวโพด มันฝรั่ง ถั่วลันเตา ฟักทอง แอปเปิ้ลได้ พรรณไม้น้ำที่ใช้ตกแต่งตู้อาจโดนรื้อเป็นของว่าง ผู้เชี่ยวชาญในต่างประเทศแนะนำให้ผู้เลี้ยงให้”ใบโอ๊ค” (ใบหูกวาง) ตามโอกาส เพราะเชื่อว่าใบโอ๊คสามารถป้องกันรักษาโรคตามธรรมชาติของกุ้งเครย์ฟิชได้ และนอกจากธัญญาหารที่ได้กล่าวไป ก็อาจให้สิ่งมีชีวิตน้อยๆ อย่างเช่น ไรแดง หนอนแดง ไส้เดือนแดง เป็นอาหารก็ได้ครับ แต่ระวังเรื่องความสะอาดด้วยก็แล้วกัน

อ้าว.. เมื่อสักครู่บอกว่าไม่จับสิ่งมีชีวิตกินเป็นอาหาร แล้วทำไมมาจับไรแดงดิ้นดุ๊กดิ๊กกินกันล่ะ? คำตอบคือ “หิว” ไงครับ แล้วมันก็รู้ว่า นี่คือสิ่งที่เรียกว่าอาหาร สำหรับคนที่สงสัยว่า แล้วมันจะหนีบปลาหรือสัตว์น้ำอย่างอื่นในตู้เราไหม ให้ไปดูบทความเรื่อง การเลี้ยงรวม เพื่อไขข้อข้องใจครับ

นอกจากอาหารประเภทผักหรือไรแดงตัวน้อยๆ แล้ว อาจจะให้อาหารประเภทเนื้อสัตว์ร่วมด้วยเช่น เนื้อ ไก่ เนื้อหมู เนื้อปลา เนื้อกุ้งทะเลหรือกุ้งฝอยหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แต่ถ้าจะให้ดี ก็ควรปรุงให้สุกซักหน่อยนะครับ เพื่อกันเชื้อโรคต่างๆ ถ้าให้สะดวกขึ้นก็เป็นอาหารเม็ดสำเร็จรูปชนิดจมสูตรต่างๆ

*** แต่ต้องดูด้วยนะครับ ว่าอาหารนั้น มีคุณภาพแค่ไหน ส่งผลกระทบข้างเคียงหรือไม่ และมีสารอาหารที่จำเป็นเพียงพอหรือเปล่า เพราะชีวิตจะดำรงต่อไปได้ดีหรือไม่ และจะมีชีวิตที่ดีเพียงใด อาหารถือว่าเป็นปัจจัยหลักทีเดียวเลยครับ ลองดูรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาหารกุ้งเครย์ฟิชสักหน่อย

อาหารกุ้งสวยงาม สำเร็จรูป ที่เราแนะนำ << คลิก

บ้านของกุ้งเครย์ฟิช

** ถิ่นกำเนิด
“กุ้งเครย์ฟิช” หรือที่รู้จักกันในนามของ “กุ้งล็อบสเตอร์น้ำจืด” มีถิ่นกำเนิดที่หลากหลายครับ ทั้งในทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป เอเซียตะวันออก และออสเตรเลีย ในปัจจุบันมีการบรรยายอนุกรมวิธานของกุ้งเครย์ฟิชเป็นร้อย เป็นพันชนิด โดยมากกว่าร้อยละห้าสิบเป็นกุ้งเครย์ฟิชที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ ครับ

สำหรับ ที่นิยมเลี้ยงกันในประเทศไทย ณ ปัจจุบันนี้ เราสามารถแบ่งกุ้งเครย์ฟิชออกตามถิ่นกำเนิดตามธรรมชาติ ได้คร่าวๆ ดังนี้ครับ
1. กลุ่ม Procambarus (เรียก “สาย P”) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา และยุโรป
2. กลุ่ม Cherax (เรียก “สาย C”) มีถิ่นกำเนิดในโซน ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย และปาปัวนิวกินี ซึ่งถือเป็นแหน่งกำเนิดชีวิตสัตว์ที่มากมายหลากหลายอย่างมากเลยครับ
แต่การเลี้ยงดูกุ้งเครย์ฟิช ทั้งสองกลุ่มนี้ค่อนข้างคล้ายคลึงกัน จึงจะขอกล่าวในภาพรวม ดังนี้

* ถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติ
ในธรรมชาติกุ้งเครย์ฟิชจะอาศัยอยู่ตามโขดหิน ตอไม้ ขอนไม้ ต่างๆ ตามลำธาร หนองน้ำ หรือแม้กระทั่งทะเลสาป อันนี้ก็แล้วแต่นะครับ ว่าน้ำจะจืด จะกร่อย จะเค็ม แต่ที่เราเลี้ยงๆ กันและขายอยู่ทั่วไปนี้ อาศัยอยู่ในน้ำจืดครับ ถึงได้เรียกว่าเป็น “ล็อบส์เตอร์น้ำจืด” นั่นไงครับ โดยกุ้งเครย์ฟิชนั้นมักจะชอบขุดคุ้ยหาอะไรกินไปเรื่อยเปื่อย ขุดๆ มุดๆ ตามดินตามโพรง ตามประสากุ้งสวยงามจอมซนน่ะครับ

* ตู้เลี้ยง
ในกรณีที่ต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกันหลายๆ ตัว ควรจะเลี้ยงในตู้หรือภาชนะที่มีขนาดค่อนข้างกว้างสักหน่อยจะเป็นการดีครับ แต่ไม่จำเป็นต้องสูงนัก เพราะกุ้งเครย์ฟิชไม่สามารถว่ายน้ำขึ้มาได้ เขาเพียงแค่ต้องการพื้นที่เดิน เหมือนคนเรา ไม่ใช่เหมือนปลาครับ อย่างเช่น หากต้องการเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชประมาณ 2 ตัว ให้เป็นแฟนหรือเป็นเพื่อนกัน ในตู้ปลา ขนาดของตู้ปลาก็ควรจะมีขนาดตั้งแต่ 24 x 12 นิ้วขึ้นไป เนื่องจากกุ้งเครย์ฟิชนั้นมีนิสัยหวงถิ่นและค่อนข้างก้าวร้าวพอสมควร จึงต้องการตู้เลี้ยงที่ค่อนข้างกว้างขวางเพื่อสร้างอาณาเขตของตน บางคนบอกว่าลูกกุ้งตัวนิวเดียว ทำไมใช้ตู้ใหญ่จัง ที่ผมบอกไป ก็เผื่อจะได้ไม่ต้องเปลี่ยนตู้แล้วไงครับ ก็เลี้ยงจนโตไปเลย ไม่ต้องมานั่งเปลี่ยนตู้ใหม่ จัดบ้านใหม่อีก กุ้งเครย์ฟิชโตไวครับ ถ้าเลี้ยงดี อาหารสมบูรณ์ สภาพแวดล้อมเหมาะสม ซื้อมา 1 นิ้ว เลี้ยงไปเลี้ยงมาอีก 3 เดือน ก็ 3 นิ้ว 4 นิ้วได้แล้วครับ (แล้วแต่การเลี้ยงของแต่ละคนนะครับ ไม่แน่นอนเสมอไป) แต่หากเลี้ยงเพียงประมาณ 1-3 ตัว ตู้ขนาด 24 นิ้วก็ยังถือว่าใช้ได้ แต่ถ้าให้เป็นการดี ควรเลี้ยงทั้งหมดให้อยู่ด้วยกันตั้งแต่เล็กๆ โดยที่ทั้งหมดมีขนาดเท่าๆ กัน และมีพื้นที่หลบซ่อน หรือมุมของใครของมันจะได้ไม่มีสงครามกุ้งนะครับ

แต่ถ้าหากว่าเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชรวมกันหลายตัวจนเกินไป หรือไม่จัดสรรพื้นที่ให้เหมาะสม จะพบว่ากุ้งเครย์ฟิชขนาดเล็กๆ มักจะถูกรังแกและมีโอกาสที่จะถูกกุ้งเครย์ฟิชที่มีขนาดใหญ่กว่ากินเป็นอาหาร ได้ หรือถึงแม้ว่าจะมีขนาดที่ไม่ต่างกันก็เถอะครับ แต่เมื่อวาระการลอกคราบมาถึง นั่นคือสิ่งที่อันตรายที่สุด สำหรับกุ้งตัวที่ลอกคราบ ด้วยเหตุผลนานาประการ เช่น อาจลอกคราบไม่ผ่าน หรือโดนทำร้ายหลังจากดีดออกจากคราบเก่าครับ

การเลี้ยงในตู้เลี้ยงขนาดใหญ่จะช่วยลดโอกาสที่กุ้งแต่ละตัวจะต่อสู้กันได้ นอกจากนี้ผู้เลี้ยงควรจะใส่ขอนไม้ ดินเผา กะลามะพร้าว หรือวัสดุอื่นๆ ที่มีลักษณะเป็นโพรง หรืออาจเป็นท่อพีวีซีตัดเป็นท่อน เพื่อให้กุ้งเครย์ฟิชได้หลบอาศัยหรือสร้างห้องของตัวเอง ซึ่งโดยปกติแล้วช่วงกลางวันกุ้งเครย์ฟิชจะหลบซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบๆ และจะออกมาจากที่ซ่อนเพื่อหาอาหารในเวลากลางคืนเป็นส่วนใหญ่ ผู้เลี้ยงอาจจะใส่วัสดุหลบซ่อนตัวไว้คนละมุมตู้ โดยในธรรมชาติ อาณาเขตการหาอาหารของกุ้งเครย์ฟิชแต่ละตัว จะครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 3 เท่าของความยาวช่วงตัว ก็คือประมาณ 12 – 15 นิ้ว สำหรับกุ้งตัวโตเต็มวัย แต่หากเลี้ยงรวมกันตั้งแต่เล็ก และให้กินอาหารร่วมกัน โดยที่อาหารมีพอให้กุ้งเครย์ฟิชอิ่ม ก็จะลดปัญหากุ้งทะเลาะกันได้ ทั้งนี้กุ้งต้องไม่เยอะจนเกินไป จะต้องมีจำนวนเหมาะสมกับพื้นที่ของตู้ดังที่กล่าวข้างต้น

- วัสดุปูรองพื้น
ผู้เลี้ยงสามารถเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชในตู้ที่ปล่อยพื้นตู้โล่งๆ ได้ ก็เป็นความสะดวกอย่างหนึ่ง แต่บางคนก็กลัวว่ากุ้งจะเดินไม่ถนัดนัก เนื่องจากพื้นตู้มีความลื่น หรือว่าต้องการความสวยงาม ก็อาจจะใช้กรวดปูพื้นตู้และตกแต่งด้วยต้นไม้น้ำทั้งจริงและปลอมมากมาย แต่กุ้งเครย์ฟิชมักมีนิสัยชอบขุดคุ้ยพื้นกรวดและหินต่างๆ เพื่อหาอาหาร หรือสร้างเป็นรังหลบซ่อนในเวลากลางวัน ในที่สุด ตู้ที่จัดเรียงไว้สวยงามก็จะกลายเป็นศิลปะจากกุ้งตัวน้อยในที่สุด

สำหรับผู้เลี้ยงที่รักจะใส่กรวดใส่หินเพื่อความสวยงาม ขอแนะนำว่าควรปูพื้นให้หนาประมาณ 5 เซนติเมตรขึ้นไป เพื่อให้มีความหนาพอสมควรที่กุ้งเครย์ฟิชจะได้ขุดกลบตัวได้ หรืออาจใช้หินขนาดใหญ่วางซ้อนๆ เป็นโพรงก็ดูสวยงามเช่นกัน แต่ควรจะจัดวางให้มีความมั่นคง ป้องกันการพังทลายที่เกิดจากการทรุดตัวของกรวด หรือเดินชนโดยเจ้ากุ้งน้อย บางคราวอาจใช้วิธีการใส่ท่อพีวีซีลงไปตามจำนวนกุ้งที่เลี้ยง เพื่อให้กุ้งได้หลบซ่อนบ้าง ก็ตามอัธยาศัย

- ระบบให้อากาศและระบบกรองน้ำ
ในความเป็นจริงผู้เลี้ยงไม่จำเป็นที่จะต้องติดตั้งปั้มออกซิเจนในตู้เลี้ยง ก็ได้ แต่ระบบให้อากาศที่ดีก็มักจะส่งผลต่อสุขภาพที่ดีของกุ้งในระยะยาว เหมือนคนที่ได้สูดอากาศดีดีเต็มปอดทุกๆ วัน ดังนั้นหากสะดวกที่จะติดตั้งระบบอากาศหรือเพิ่มปริมาณออกซิเจนในน้ำได้ก็ เป็นการดี ส่วนระบบกรองน้ำผู้เลี้ยงอาจใช้ระบบกรองราคาไม่จำเป็นต้องแพงนักและติดตั้ง ง่าย สะดวก อาทิ เครื่องกรองด้านบน เครื่องกรองแบบแขวน หรืออาจใช้กรองแบบฟองน้ำที่เป็นท่อนสีเทา-สีดำก็เพียงพอ แต่ก็ระวังกุ้งจะหนีบฟองน้ำกระจายก่อนก็แล้วกันนะครับ ส่วนระบบกรองแบบกรองใต้ตู้นั้นไม่เหมาะสม เนื่องจากกุ้งเครย์ฟิชมักจะขุดกรวดหิน ทำให้ระบบกรองไม่สามารถทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ กรองได้ซักพัก กุ้งน้อยของเราก็ขุดซะฟุ้งกระจาย แล้วอย่างนี้ จะกรองเพื่อ…?

- น้ำ
ผู้เลี้ยงควรจะเปลี่ยนถ่ายน้ำบ่อยๆ แต่ทีละน้อยๆ เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงอุณภูมิฉับพลัน และป้องกันความต่างของค่า ph ในน้ำที่ต่างกันมากเกินไป เพราะว่ากุ้งเครย์ฟิชของเราจะปรับตัวไม่ทัน ส่วนน้ำที่ใช้ควรจะสะอาดและปราศจากคลอรีน เท่านี้.. ก็สบายเนื้อสบายตัว สบายเปลือกกันล่ะครับ ]]> http://www.tomyfarm.com/library/archives/14/feed 0 http://www.tomyfarm.com/library/archives/3 http://www.tomyfarm.com/library/archives/3#comments Thu, 03 Sep 2009 11:23:19 +0000 เว็บไซต์สัตว์เลี้ยง http://www.tomyfarm.com/library/?p=3

“เครย์ฟิช” หรือ “กุ้งเครย์ฟิช” ?

ก่อนอื่นก็ต้องมาทำความรู้จักกับ “เครย์ฟิช” กันก่อนครับ อย่าบอกว่าเป็นแนววิทยาศาสตร์จนเกินไปก็แล้วกันนะครับ เอาเป็นว่าพอหอมปากหอมคอก็แล้วกัน จะได้รู้ที่มาที่ไป รู้จักนิสัยใจคอ เผื่อจะได้มาเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักกันนะครับ เรามาคุยกันแบบวิทยาศาสตร์เล็กน้อย ผสมกับความรู้แบบบ้านๆ กัน จะดีกว่าครับ

เครย์ฟิช (Crayfish) เป็นสัตว์น้ำชนิดหนึ่งซึ่งถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่มี่ชื่อว่า ครัสเตเซียน (Crustaceans) โดยเป็นสัตว์จำพวกเดียวกันกับไฟลั่ม อาโทรพอด (Phylum Arthropoda) ชื่ออาจจะดูเรียกยากไปหน่อย แต่ก็ถือว่าอ่านเอาความรู้ก็แล้วกันครับ ซึ่งในกลุ่มของไฟลั่ม อาโทรพอดนี้ มีญาติพี่น้องอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งเป็นสัตว์อย่างพวก แมลง (Insecta), แมงมุม (Arachnida), ตะขาบและกิ้งกือ (Myriapoda) ซึ่งสัตว์ในเครือของไฟลั่ม อาโทรพอด จะมีเปลือกที่แข็งแรงครับ โดยสร้างจากแคลเซียมคาร์บอเนต (Calcium carbonate) เพื่อปกคลุมลำตัว ป้องกันอันตราย คุ้มครองร่างกายเนื้อในที่บอบบาง โดยเกราะนี้เรียกว่า คิวทิเคิล (Cuticle) แปลว่า หนังกำพร้า ผิวนอก เปลือกนอก หรือถ้าภาษาชาวบ้านก็ “เปลือกกุ้ง” นี่แหละครับ บางทีที่เราๆ ท่านๆ ทานกุ้งนิ่ม ปูนิ่ม นั่นก็คือกุ้งหรือปูที่เพิ่งลอกคราบ แล้วคราบใหม่ยังไม่ได้สร้างให้แข็งแรงปกคลุมลำตัว ถึงได้มีลำตัวที่อ่อนนิ่มเช่นนั้นเองครับ

ร่างกายของกุ้งเครย์ฟิชนั้น จริงๆ แล้วสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วนหลักๆ คือ 1.ส่วนหัว 2.ส่วนกลาง (หรือ Thorax) คือส่วนที่มีขาสำหรับเดิน และ 3.ส่วนท้อง คือส่วนที่มีเนื้อสำหรับรับประทาน แต่เนื่องจากส่วนหัวและส่วนกลางจะประสานกันอยู่ เรียกว่า เซฟฟะโลธอแรคซ (Cephalothorax) บางคนจึงอาจบอกว่าเครย์ฟิชนั้นมีแค่สองส่วน คือถ้ามองแบบคนเลี้ยงหรือคนดูทั่วไป ก็จะบอกว่ามีหัวกับตัวน่ะครับ

อย่างที่ได้บอกไปข้างต้นนะครับว่า สัตว์ในกลุ่มครัสเตเซี่ยน -  ไฟลั่ม อาโทรพอด ซึ่งรวมทั้งเจ้ากุ้งเครย์ฟิช (Crayfish) จะมีเปลือก (Carapace) ที่ทำหน้าที่เป็นเสมือนเกราะคลุมลำตัว ส่วนหัวและส่วนกลาง ชุดเกราะนี้ มีสองหน้าที่หลักคือ

1. ปกป้องอวัยวะภายในที่บอบบางอย่างเช่น เหงือกหายใจ ที่มีลักษณะคล้ายกลุ่มขนนกอยู่บริเวณปาก

2. ทำหน้าที่สำคัญในระบบหายใจ คือเป็นทางผ่านของน้ำเพื่อให้น้ำไหลผ่านช่องเหงือกนั่นเอง

ส่วนขาอันมากมายหลายคู่ของกุ้งเครย์ฟิชนั้น ได้ถูกแบ่งออกเป็นสองหน้าที่คือขาเดิน (Walking legs หรือ Paraeopods) และขาว่ายน้ำ (Swimmerets หรือ Pleopods)

1.ขาเดิน

มี 5 คู่ โดยขาเดินคู่แรกสุดจะพัฒนาเป็นก้าม (Claw หรือ Cheliped) ที่แข็งแรงใหญ่โต

2.ขาว่ายน้ำ

มีลักษณะเป็นแผ่นแบนๆ มีไว้สำหรับโบกสะบัดพัดพาออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายเพื่อหายใจ รวมทั้งโบกพัดสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กในน้ำ เช่น แพลงค์ตอน และจุลชีพน้อยๆ เข้าหาลำตัวเพื่อเป็นอาหาร สำหรับกุ้งตัวเมียยังใช้ขาว่ายน้ำเป็นที่อุ้มไข่อีกด้วย

สำหรับกุ้งเครย์ฟิชตัวผู้นั้น จะมีขาน้อยๆ อีก 1 คู่ เพิ่มมา เป็นอวัยวะสืบพันธุ์ด้วยครับ ซึ่งสามารถอ่านได้ในบทความเรื่อง การดูเพศกุ้งเครย์ฟิช ครับ